İÇİMDE YENİDEN BAHAR
Ne çok fırtına geçti ömrümün dallarından,
Ne çok yaprak düştü umut bağlarımdan.
Yine de küstürmedim içimdeki baharı,
Çünkü en güzel ışık, karanlıktan doğar.
İçimde sessiz kıyametler koptu,
Gözyaşım gülüşüme karıştı usulca.
Her yara biraz daha büyüttü beni,
Her düşüş beni yeniden ayağa kaldırdı.
Zaman usulca öğretti bana:
En uzun gecenin de bir sabahı var.
En çetin kışın ardından
Toprak yeniden çiçeğe durur.
Ben de öyle sarıldım hayata.
Kırıldım, ama eksilmedim.
Yoruldum, ama vazgeçmedim.
Çünkü umut, en çok kırılan yürekte çiçek açar.
YÜCEL ÖZKÜ
5 Temmuz 2026/00:36
Kayıt Tarihi : 3.09.2026 21:45:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!