İbrahim Yılmaz Şiirleri - Şair İbrahim Y ...

Yaşamın en kuytu köşelerinde
Hepimizin aradığı o sihirli sözcük; huzur
Evimiz vardır saray gibi
İçinde bin bir çeşit konfor ve dekor
Ama kalbimize ayrılan bir köşe yoktur.

Yokluğun rüzgar gibi esti buralarda
Öfkemin kanatlarından süzülen
Hangi kuş akşamın habercisidir
Bu ıssız sokakta.

Yaşlı bir ağacın yaprakları ağlarken

Hazanda aşk iki göz arası kadardır
Bir gözümüz toprağa, bir gözümüz yıldızlara bakar
Toprağa bakıp
Vazgeçilmez sandığın dünyaya kanarsın
Yıldızlara bakıp
Kâinatın aşkına dalarsın.

Felekte yüzen her şey zaman
Bak aylara, yıllara, asırlara
Yaşanmamış yaşanacak günlere
Ve içinde şuurunu kaybettiğin karanlıklara
Demek hep zaman.

Geceye bir avuç güneş serperim bakışlarından
Bir zambak misali koparırsın umutlarımı sen dalından
Yeşil bir muştunun habercisidir önden gidenler
Onlar ölümden
Bir selam verir gibi gülümseyerek geçerler,
Ben hayaller geceler bilirim, korku denizinde boğulan

Gündüzün alaca karanlığında
Issız bir ormanda gözlerini arıyorum
Başım bulutlarda
Kuşların sesinden
Sarhoş bir akşam geçiyor
Ben seni bekliyorum

Bir uçurumdan bakıyor umutların
Uzaklara düşer gözlerinin yaşlı hatıraları
Özlemlerin dolar içine vadinin çiçeklerinden
Akasyalar yolunu gözler arkanda bıraktığın yollarda
Bir mum gibi erir hasret çeken yüreğin
Mazi olur her şey, içine onu çekerek

Duydum ki
Gidiyormuşsun bu yerlerden sen
Hem de bana
Bir selam bırakmadan,
Saçlarının kokusuna doymadan
Menekşe gözlerinden

Bana kimse sevmenin utancını yüzüme vurmasın
Fersiz kış güneşi ısıtmaz duygularımı
Kalabalıkların ortasında mahzun ve yalnızım,
Yüzüm kızardı tozlu ve silik aynalara bakmaktan
Yumrukladığım otel odalarında kaldı gençlik rüyalarım.

Şimdi zamanı sıfırlarken saatler
Gümüş rengi gecede seni arıyor gözlerim
Aman susun yitik umutlarım
Küllenen duygularım uyanmasın bu gece.

Hasret bir kor gibi düşünce yüreğime