İbrahim Yılmaz Şiirleri - Şair İbrahim Y ...

Hiç kimse bilemez yaradandan başka gecenin sırlarını
Örter gece, zifiri karanlığıyla aşkın en esrarlı duygularını.

Erenler yakardıkça sığınırlar gecenin en demli anlarına
Hallerini arz ederek şükrederler gecenin mutlak sultanına.

Dışarıdan bakıldığımda
Çok şeye sahiptim
İçime dönüp baktığımda
Hiç bir şeyim yoktu benim.

İnsanlar mutlu zannederlerdi beni

Bütün gemilerimi yaktım bu akşam
Çöl eşkıyalarına teslim olmayacağım
Aşmalıyım okyanusları ağırkanlı atımla
Harami ihtişam devinin kulelerini yıkmalıyım kılıcımla.

Yüz yılların hesabı var içimde

Seni sensiz yaşıyorum
Bir resmin bile yok elimde,
Gözlerin yıldızlardan duygu taşır
Şu virane gönlüme,
Hayat bir öpücüktür
Hayalimdeki resminde.

Bu ateşi sen yaktın bana ne diyemezsin
Hiçbir şey yokmuş gibi bırakıp gidemezsin
Nereye gidersen git hep seni seveceğim
Kalbimdeki rıhtımda seni bekleyeceğim.

Bu ateşi sen yaktın bana ne diyemezsin

Telefonda sesin
Pek ürkek ve titrekti bu akşam
Bana söyleyemediğin
Bir şey mi vardı
Seni acılara düşüren bu akşam.

Kalbimin zindanlarına indim bu gece
Orada ne nemrutlar, ne Firavunlar gördüm
Dünya simsiyahtı gözlerinde
Hırslarından kan ter içinde kalmışlardı
Kabala masalının
İrin kokan mirasını paylaşmak için

Dün şehri terk edip dağlara çıktım
Bunalmıştım şehrin kasvetli havasından
Dağlar özgürlük ve hayat demekti
Kurallar yoktu hayatıma baskı kuran
Bağırdım, bağırabildiğim kadar
Kartal bakışlı kayalardan baktım orman denizine

Yüzünü görmediğim bir kadının
Yoğunluğunu yaşıyorum
Hayatın daracık sofalarında,
Ben sevda şiirleri yazıyorum
O aşk şarkıları söylüyor
Hasreti hayalimde tütüyor

Anadolu’nun dört bir yanından
Süzülüp gelmişlerdi güvercin gibi onlar
Karanfillerin yetişmediği bu yerlerde
Gönüllerde çiçek yetiştirirdi onlar.

Doğanın yaşama