İbrahim Yılmaz Şiirleri - Şair İbrahim Y ...

Ey canımın cananı, dünyamız karardı, sen bizden gittin gideli o ilahi sevgiliye
Aşksız bakışlarda biz yetim kaldık, bu han zindanlarında sensiz ey sevgili.

Eskimeyen adını mıh gibi aklımda tuttum, o mutlak sevgili bizim her şeyimiz iken
Fakat biz, devri zamandan sonra sapkın hülyalara dalıp, haddimizi aştık ey sevgili.

Serbest zamanlarda insanlar
Hırslarının kurbanı olarak yaşarlar
Ayyuka çıkar gururlarının surları
Toz duman içinde dökülür ömrümüzün yaprakları
Ordular tarih yazmak için çıkarlar er meydanlarına
Aslında her şafak vakti, barışa açılan penceredir

Hasretin yalnızlığında
Sensizliğin kucağında
Ellerim şakaklarımda
Hayaline sarılıp
Dün gece seni düşündüm.

En güzel yıllarım seni beklemekle geçti
Gönlüm sana inandı seni yar diye seçti
Hani çok seviyordun çok özlüyordun beni
Demek aşkın yalanmış boş yere sevdim seni.

Ne hayallerimiz ne umutlarımız vardı

Kaldır başını semaya bak
Sarhoş eder bizi
Kıvılcım kıvılcım gizemli yıldızlar.

Bir alem ki bilinmez sırrı
Kimdir acaba gerçek sahibi

Gecenin tam ortasındayım
Ölü bir şehirden geçiyorum
Sürgülenmiş kapılar
Gözlerine mil çekilmiş pencereler
Ve gölgemde devleşen
Duygularımı anımsayarak yürüyorum.

tatlı bir sesin
güzel bir kalbin var
içimde tarifi imkansız yangınlar.
sahildeyim
mehtap,sen ve yıldızlar
inan bebeğim

** KISA ŞİİRLERİM **


SENİ DÜŞÜNÜYORUM

Gecenin sessizliğinde seni düşünüyorum

denize hakim
bu güzel sahilde
yarimin kaşları gibi
sıra sıra dizilmişler iğde ağaçları,
zamanın derinliklerine kök salmış
kop koyu gölgelerinde

Güllerin renginden damlar, kalbe düşen aşkın katreleri
Sabah olmaz gönlümde, yaktı içimi aşkın hicran geceleri.

Kaçış yoktur aşkın mabedinden, sevdamız gelir bulur bizi
Vaha gibidir aşk, susadıkça kendine çeker hepimizi.