İbrahim Yılmaz Şiirleri - Şair İbrahim Y ...

hayatın gölgeleri çöktü üstüme
rüzgarların önünde oyuncak olmuş
mor bulutlarda vefa yok.
tek umut sensin içimde
ama sen,
çok uzaklardasın nafile.

Sokak lambasının altında
Ansızın beliren yorgun bekçilerin eşkalinde
Denizi öpen neonların ışığında
Albeni diyen vitrinlerin gözlerinde
Parkta öpüşen sevgililerin dudaklarında
Bu şehir gözlerimde yanıyor yar Lili.

Solan akşamlarda
Kaybolurken zaman
Çöken şakaklarda
Çizgi çizgi gelir ölüm

Gülümseyen dudaklarda

Mazinin koynunda saklı bir rüya gibi
Her gece kalbimi kanatır o sevgili
Hicranıma yar olmadı hiç bir teselli
Her gece kalbimi kanatır o sevgili.

Derbeder halime bakıp ağlarım her gün

Solan hatıralarda hiç vefa kalmasa da
Kavrulan yüreğimde denizler kurusa da
Sana kavuşabilmek sonsuz özlem de olsa
Bekleyeceğim seni kalbimdeki rıhtımda

İçimdeki umutlar yavaş yavaş solsa da

Sen yaşanmamış sevdalar kadınısın
Ayaz bozkır iklimlerinde
Sevdanın yalın yüzü parlar
O mahzun menekşe gözlerinde
Seni ıtır kokan duygularda ararım
Bu şehrin serseri caddelerinde.

Sevgi kollarını açınca doğada
Samimi duygular için atar kalpler
Ne kadar zorda olsa yaşam
Her şey sevgiyle hayat bulur
Cehennemi bile cennet eder
Aşka secde edince yürekler.

Onulmaz hatalarla dolu
Gizli bir öyküdür gençlik yılları.
Bir gün bitimi yaşamımızda
Bir hüznün doruğudur gençlik yılları.

Bazen umutlu

Manada hakka koşan
Üç turna uçtu arşa
Kanatları atlastan
Yükseldiler Allaha.

Asabiyet yobazı

Telefonda sesin
Pek ürkek ve titrekti bu akşam
Bana söyleyemediğin
Bir şey mi vardı
Seni acılara düşüren bu akşam.