İbrahim Yılmaz Şiirleri - Şair İbrahim Y ...

Seni sensiz yaşıyorum
Bir resmin bile yok elimde,
Gözlerin yıldızlardan duygu taşır
Şu virane gönlüme,
Hayat bir öpücüktür
Hayalimdeki resminde.

Bu ateşi sen yaktın bana ne diyemezsin
Hiçbir şey yokmuş gibi bırakıp gidemezsin
Nereye gidersen git hep seni seveceğim
Kalbimdeki rıhtımda seni bekleyeceğim.

Bu ateşi sen yaktın bana ne diyemezsin

Bu dünya böyle olmamalıydı derdi babam
Çok kirlendi saçlarımız
İçimi sızlatırdı eserine ihanetin bedeli
Sabah, doğmayan güneşti hayallerimizde
Akşamlar bizi özlerdi, biz geceleri
Biz, bilge duygularla gülerdik

Gönül bahçemde çok güller yetiştirdim
Kimisi sarı,kimisi kırmızı
Akçayın beyaz gülleri bir başkaydı
Havran, Sarıkamış ve Edremit derken
Yıllar çok çabuk geçti inanın ömrümden
Kim bilir hangi şehirde hangi sokakta

Zamanla anlaşılırmış tüm değerler
Şimdi ne desem yalan sana
Ruhumun asaletini kanıtlamaz hiç bir şey
Hadi sun melek yüreğini
Tüm çocuklar sevinsin
Kutuplara değin.

Bu akşam;
Demek terk ettik birbirimizi
Şimdi ne kadar da özgürüz değil mi.

Ama sevdiğim
Gururumuz mu terk etti bizi

Kesmişler dilimi ellerimi
Hayat fışkıran damarlarımı
Parça parça asmışlar beni
Karanlık mağara duvarlarına.

Kalplerdeki duygular

Kaprislerini taşır bulutlar
Bocur kokan kızların esmer bakışlarından
Bazen bir telaş mengenesidir hayat
Tarar saçlarını anıların tam ortasından.

Yoksul düşmesin gönlün aşktan yana

maviyi anlatır yeşil sular,maviyi
zeytin yeşili deli maviyi.
tan zamanı uyanan bebek
mavi sabahı solur yeşil kuşlarla
ömür mavi bir zamandır
şakaklarımda akan

Erteledim
Hayatımın tüm saydam sayfalarını
Ertelenmiş zamanlara ulaşmak için
Kükremiş denizleri aştım yağız atımla,
Yitik sabahlarda
Güneş topladım senin için