İbrahim Yılmaz Şiirleri - Şair İbrahim Y ...

Hiç kimse bilemez yaradandan başka gecenin sırlarını
Örter gece, zifiri karanlığıyla aşkın en esrarlı duygularını.

Erenler yakardıkça sığınırlar gecenin en demli anlarına
Hallerini arz ederek şükrederler gecenin mutlak sultanına.

Bütün gemilerimi yaktım bu akşam
Çöl eşkıyalarına teslim olmayacağım
Aşmalıyım okyanusları ağırkanlı atımla
Harami ihtişam devinin kulelerini yıkmalıyım kılıcımla.

Yüz yılların hesabı var içimde

Dışarıdan bakıldığımda
Çok şeye sahiptim
İçime dönüp baktığımda
Hiç bir şeyim yoktu benim.

İnsanlar mutlu zannederlerdi beni

Seni sensiz yaşıyorum
Bir resmin bile yok elimde,
Gözlerin yıldızlardan duygu taşır
Şu virane gönlüme,
Hayat bir öpücüktür
Hayalimdeki resminde.

Bu ateşi sen yaktın bana ne diyemezsin
Hiçbir şey yokmuş gibi bırakıp gidemezsin
Nereye gidersen git hep seni seveceğim
Kalbimdeki rıhtımda seni bekleyeceğim.

Bu ateşi sen yaktın bana ne diyemezsin

Bu akşam;
Demek terk ettik birbirimizi
Şimdi ne kadar da özgürüz değil mi.

Ama sevdiğim
Gururumuz mu terk etti bizi

Kesmişler dilimi ellerimi
Hayat fışkıran damarlarımı
Parça parça asmışlar beni
Karanlık mağara duvarlarına.

Kalplerdeki duygular

Kaprislerini taşır bulutlar
Bocur kokan kızların esmer bakışlarından
Bazen bir telaş mengenesidir hayat
Tarar saçlarını anıların tam ortasından.

Yoksul düşmesin gönlün aşktan yana

maviyi anlatır yeşil sular,maviyi
zeytin yeşili deli maviyi.
tan zamanı uyanan bebek
mavi sabahı solur yeşil kuşlarla
ömür mavi bir zamandır
şakaklarımda akan

Erteledim
Hayatımın tüm saydam sayfalarını
Ertelenmiş zamanlara ulaşmak için
Kükremiş denizleri aştım yağız atımla,
Yitik sabahlarda
Güneş topladım senin için