İbrahim Yılmaz Şiirleri - Şair İbrahim Y ...

Özlemek hayatın anlamını tanımlar
Onu düşündükçe acılar çöker içine
Akşam olunca perdeler yüzüne kapanır
Ağlarsın, çırpınışların nafile
Ruhun aşkın depremleriyle sarsılır.

Bu gece çok uzaklara gitmek istiyorum
Hüzün pusulamın kalbimi götürdüğü çok uzaklara,
Hatta insanların olmadığı ıssız ormanların derinliklerine
Orada kalbimi ve kendimi dinlemek istiyorum sadece.

Dünya ve insanlar çok kirlendi

Biliyorum hiç bir şey dindiremez
Seven kalbinin hislerini
Bir yangın yeridir gözlerin
O yangının tam ortasında atan kalbin
Belli ki bekliyor uzaklarda birisini.

Uzaklarda birisi var aşkı beni kahrediyor
Bu nasıl leyladır böyle beni her gün ağlatıyor
Dağları delsem fayda yok beni artık unut diyor
Bu nasıl leyladır böyle beni her gün ağlatıyor.

Sana bu gece çok uzaklardan seslendim
Arada dağlar, yollar, yıllar var
Duymadın bir türlü sesimi,
Çaresizim, yalnızım buralarda
Uykularım kaçıyor geceleri
Aşk, kutsal bir kitabın ilk sayfalarıdır

Uzaklarda sevdamsın diye sevdim ben seni
Aynaya baktığında gözlerine sor sen beni
Meçhule giden gemideyiz, bul seni seveni
Aynaya baktığında gözlerine sor sen beni.

Uzaktan seviyorum deme gönül vuslat istiyor
İnan artık seni hayalimde yaşamak yetmiyor
Bunca yıl resimlerinle avundum içim yanıyor
İnan artık seni hayalimde yaşamak yetmiyor.

Aralık ayını şereflendiren güzel
Sen nerelerdesin
Hangi gecede gizlisin
Neden kaçıyorsun kaderinden

Uzun yıllar oldu seninle hicranlı sevdamız
Ne kavuşabildik ne ayrılabildik, yastayız
Bel ki uzun yıllar, bu aşk için ağlayacağız
Ne kavuşabildik ne ayrılabildik, yastayız.

Ey insanlar!
Ey dağları işitmez sananlar
Ey yalnız akan nehirler
Ey Gizemli eylül gülleri