Papatyam
Sensiz geçen kaçıncı gün
Kaçıncı gece boynu bükük kaldığım
Hiç doğmasını istemediğim güneş
Ve sensiz uyandığım kaçıncı sabah
Ağlayarak aşındırdığım yollar
Ey benim ahu gözlerine, papatya kokulu yüreğine tutsak kaldığım kadın..!
Karanlık gecelerine yıldız olayım canımın içi
gökten bir bir düşüp yüreğine dolayım
rüyalarına can, yar olayım papatyam...
Yine sen düştün yaşlı gözlerime
Katran karası kör gecelerde
Aklım ziyandı yağdın düşlerime
Sensizlikmiş meğer ölümün adı
Gitme desem kalırmısın kalbimde
Vedalar acıtır kalbi
Derlerdi ah inanmazdım
Aşk acısı zormuş meğer
Ayrılığı sen öğrettin
Git hadi git uzaklara
Bazen şarkılardasın
Seni söyler ağlarım
Aşk masalı bizimki
Sensin benim sol yanım
Sen sazımda bir nota
Sen benim çaresizliğim
Yıllar süren özlemimsin
Sensin aşka susuzluğum
Değişmeyen kaderimsin
Sevmedim hiç tövbeler olsun
Canım;
Bu sabah durağa geldim yine her zaman olduğu gibi
Seni göremeyince simitçi hacı amcaya sordum
Epeydir gelmiyor kara kız bilmem neden dedi.
Bir telaşla yolun karşısına geçtim
Gelen ilk dolmuşa binip oturdum iki kişilik koltuğa
Aklına geldiğim o yalnız gece
Gözünde canlansın yaşlı gözlerim
Dilerim seninde gülmesin yüzün
Makber de bitecek ömür dediğin
Dün gece, sana uğradım Anne
Papatyalar dan selam getirdim
Öyle güzeldin , yattığın yerde
Melekler öpmüş teninden Anne...
Hani, hep derdin ya, oku oğul adam ol
Senden önce
kurumaya yüz tutmuştu
dallarım kırılmış
yapraklarım dökülmüştü benim...
sen geldin papatyam
yeşerdi yapraklarım
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!