Duvardaki resmimi söküp atmış sın
Bana dair ne varsa yırtıp yakmış sın
Sırtımdan vursan da düşer mi sandın
Beni bu alem de kim tanımaz ki
Geceler şahidim mey ler yoldaşım
Ben ne çocuklar gördüm
Olmadı hiç babası
Atıldılar çöp diye
Vicdansız dı anası
Utanma sen çocuğum
Yağmursuz bulutların anlamı yok
Savrulup düşen o sarı yaprakların
Sevgilim sensiz her şey anlamsız mış
Gözden düşer ah benim yağmurlarım
Ben seni çileli yollar geçerken
Girmişim çıkmaz bir yola
Dönemem ki yemin ettim
Ayrılığın tek suçlusu
Kader değil bir benmiyim
Bir benmiyim bir benmiyim
Bir yar sevdim geç yaşım da
Rüzgar değmiş saçlarına
Kına çalmış o yar yar yar
İki kaşın arasına
Arasına oy arasına
Ne kadar zormuş seni, uzaktan sevmek
Dokunamadan, o narin ellerini tutamadan
Nefesini, nefesimde hissedemeden
Gözlerinin koyusuna, düşemeden
Senden uzak ta, seni sevmek, ne zormuş...
Bozguna uğradı gönül sarayım
Darmadağın ettin yıkıldı tahtım
Aklıma geldikçe geçen yıllarım
Boşuna sevmişim seni boşuna
Gök kubbeye vardı yar ağıtlarım
Canım
Ben hala deliyim ve hala sevdalı
Tüm hücrelerim seninle dolu dolu
Dön artık bir tanem bak gözlerimde yaş kalmadı
Bir zehir gibi akıttım içime gün be gün kurudu
Sen nasılsın iyiyim de güzel papatyam
Bir ömür sonra mı doğar insan
Kader diye gönlüne yazılan
Can dediğin candan da öteymiş
Hançer gibi kalbine saplanan
Bir ömür sonra mı sever insan
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!