Uzaklar engel değil
Yarim seni sevmeme
Buz tuttu ah bedenim
Gel otur yüreğime
Yarim sen bir damla sın
Beni seviyor musun diye sordu kadın..!
Gece karası gözlerinden, iki damla süzüldü
Dudaklarını araladı, bir şeyler mırıldandı adam
Ağlama sevdam, sakın konuşma ne olur
Bende seni sevdim adamım, dedi kadın..!
Beni böyle boynu bükük bıraktın
Uğruna harcanan ömrü kararttın
Şimdi sensiz garip mecnun yarattın
Bırakıp ta gittiğine değdimi
Varoş bir meyhanede
Sarhoş olur sızarım
Bazen çıkmaz sokakta
Son bulur yalnızlığım
Geceler soğuk olur
Sen sus dedi şarkılar
Ben anlatırım seni
Çalsın sazlar kemanlar
Unut artık gideni
Dedi ağlıyor musun
Ay mı karanlık yıldızlarmı küsmüş geceye
Aşkla baktığım mavi deniz gözlerin nerde
Sen uzağım da hazanım da yoksun yanım da
Yar ellerim den tuttuğun o ellerin nerde
Mevsimler hazan yoksun diye üşür ellerim
Ne zaman aklıma düşse gözlerin
Kulağım da çınlar hep gülüşlerin
Feri olmaz sensiz ıssız gecenin
Gözlerinden mahrum koyma sevdiğim
Eller gibi vurup sen de gitme yar
Alışmak hiç de kolay değil buralara Gurbetlik o kadar zor ki..! Yalnızlığa alışıyor da insan Lakin, sensizliğe alışamadım sevdam Hasretin her gün azar azar kemiriyor içimi Yokluğun ölümün bir başka adıymış meğer... Her gece gözlerimi kapadığım da Kahve koyusu ahu gözlerin geliyor aklıma İçimi ısıtan sımsıcak gülüşlerin Birer buse konduruyorum en kahverengisinden Kömür karası saçlarına dolanıyor ellerim Her telini okşuyorum birer birer incitmeden... Dedim ya, yalnızlık hiç sorun değil Yavaş yavaş tanımaya çalışıyorum buraları Denizi, kumsalı, o püfür püfür esen poyrazlı akşamları Unutturuyor lar bana yalnızlığımı... Dün memleketime geldim toprağına bastığım anda Mis gibi papatya kokusu doldu içime Adeta sen kokuyordu her yer Havası, toprağı, her sokağı sen kokuyordu şehrimin Buram buram papatya kokuyordu memleketim gibi... Bir gün seni görebilecek miyim derken Ansızın çıkıverdin karşıma Bahar gibiydin herzaman ki gibi Öyle güzeldin ki ve bir o kadar asildin... Ne diyeceğimi, nasıl davranacağımı bilemedim Oysa tutmak istiyordu ellerim narin ellerinden Dudaklarım yanıyordu dudaklarına olan hasretinden Sarılmak istedim oracıkta sevdam Yapamadım birtanem yapamadım... Oysa kollarımın arasına alıp Hasretle kucaklayıp sarılmak istiyordum sana Ellerim hasretti sıcaklığına, gözlerim hasret bir bakışına O kadar güzeldin ki, ilkbaharda açan papatyalar gibiydin Yine asil, yine gözlerimdeydi Çakmak çakmak ışıldayan ahu gözlerin... Şimdi gidiyorum bir daha dönmemek üzere Seni görebilirmiyim bilmiyorum Lakin sen herzaman benimlesin yüreğimdesin Yine hasretdüşecek çocuksu bakışlarıma Yine hüzün yağacak sen kokan yüreğime... Sen, bende hiç bitmeyecek sevdasın sonuçta Benim en kutsalım, gizli mabedimsin En yüceye emanetimsin sen benim Son nefesime kadar sürecek vuslatım, özlemimsin... Birtanemsin seviyorum seni memleketim gibi... Memleketim gibi memleketim gibi...
Sevgi yüreğe dokunmaktır
el değmeden sevebilmektir
bazan bakışlarda saklıdır
bazan kalbimizin atışlarında
illaki ten teması değildir
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!