Var git yalan dünya,
Senin neyine güveneyim ki!
Annemi, babamı benden ayırdın.
Beni yalnız koydun, öksüz bıraktın.
Soruyorum sana mutlu oldunmu.
Yaş kemâle geldi,
Dünya var olduğundan beri,
Zalimin, zorbanın mekanı olmuş.
İnsani değerler, birbir yok olmuş,
İçine tükürdüğüm yalan dünyada!
Doğduğuna pişman olmuş başında,
Bir ömür çalıştım emek eyledim,
Bende eller gibi, olayım diye!
Yalnızlık, canıma tak etti gayri,
Garip kaldım dünya seni neyleyim
Yârsız yalan dünya seni neyleyim!
Gün ağarır okul başlar,
Öğrenciler derse başlar.
Ders teneffüs olur akşam,
Eve gider öğrenciler.
Okul köyün karşısında,
Allah'ın sefil kuluna,
Ne afra, tafra yaparsın.
Allah'a bir can borcum var.
Sanada kalmaz bu dünya!
Kendini ilah sanırsın,
Saçım başım dağınık, harap haldeyim.
Hayat yordu beni, bilmem neredeyim?
Gecem gündüzüm yok, seni ararım.
Artık anla beni yorma kendini.
Gençlik yıllarını yad edip durma,
Ömrüyün içinde isyankar olma.
Geçmişe takılıp hepten kahrolma,
Yaşamak seninde hakkın değilmi.
Dünyaya diktatör, Tiran'lar geldi.
Yıl ikibin yirmi aylardan temmuz,
Silivri Gümüşyaka'da yaşarız.
Komşumuz Pehlül eşi Adalet
Dünyada eşleri bilmem var mıdır?
Pehlül, Adalet güzel insanlar.
Mor sümbüllü yaylaların güzeli,
Merak ettim çakır gözlüm nerdesin!
Gecemi yitirdim gündüzüm şaştı,
Her an her dakika hayatımdasın
Gayretim çabam yanında olmak,
Köyümüz eski köy değil,
İnsanları göç eylemiş.
Ev sahipsiz viran olmuş.
Köyde sanki hayat bitmiş.
Kapıya kilit vurulmuş,
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!