Yıllarca aradım sordum.
Uzaklara bakıp durdum.
Birgün çıkar gelir sandım.
Özledim yâr nerde kaldın?
Baktım eski günümüze,
Bedenim ruhumu taşımaz halde,
Akıl başta gitmiş bilmem ki nerde?
Sen benim canımsın, yaşam kaynağım,
Çok uzadı hasret, neredesin sen?
Geçmiş günlerimizi arar dururum,
Meziyet insanın yapısında var,
Hak, hukuk, adalet kitabında var.
Hakkı adaleti bilmeyen kişi,
Nefsinin kölesi olmuş demektir.
Nefsine hakim olmayan kişi,
Geçen bir ömrümü yıllara sordum.
Olumlu bir cevap veremediler!
Yorgun gözlerimle baktım maziye.
Yorulmuş yok olmuş canım bedenim,
O yüzden maziye öfkem kabarır!
Öğretmen fedakâr menfi bir insan,
Kış kıyamet demez, engeller aşar.
Koşullu, koşulsuz hizmetler yapar.
Kendini topluma adar öğretmen.
Öğretmen öğretir bilgi, marifet.
Bu millet zekidir, tarihten belli.
Çağları kapatıp yeni çağ açmış.
Matbaa tarihte Türk'ün icadı,
Milletin aklıyla, alay edersin.
Cehalet hortladı zaman içinde.
Kendine gel çılgın, sen ne yaparsın,
Hayatı kendine zindan yaparsın.
Yaş kemale gelmiş hiç utanmazsın,
Ömrünün son demi günaha girme.
Özenle yaratmış seni yaratan,
İnsan yaşarken, çok kez ölürmüş,
Yaşayarak gördüm, ondan bilirim!
Ev hali çözümsüz müşkül işlerin,
Çözebilirisen aşk olsun sana!
Ölmeden ölümü, yaşarsın inan.
Kendin yaptın, kendin bozdun,
Dal gibi sararıp soldun.
Sen özüne yanlış yaptın,
Genç ömrünü ziyan ettin.
Yaşamını viran ettin,
Dünya gerçek ben bir hayal.
Nerde yaşadın, ne yaptın.
Ömür denen şey nerede,
Bu masala kim inanır
Kimler geldi kimler geçti.
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!