İbrahim Arslan Şiirleri - Şair İbrahim A ...

Layık sana bu hüzün...
Üzerinde gecenin karası,
Ve zifiri karanlık gündüzün..
Gülüşün de yalan
Gidişin de...
Geliyorum dediğin de

Sen nasıl biliyorsan,
Aşkı, sevgiyi, yaşamayı…
Nasıl biliyorsan sen,
Kavuşmayı değil ayrılığı…
Biliyorsan sen nasıl,
Yalnız yatıldığını…

Şimdi ayağınla bastığın yerde,
Yakında ama senden uzak bir yerde,
Bir ağaca sırtımı yasladığım yerde...
Canlansın hatıralar, canlansın gözümde.
Sen ölme sakın.
Ölme...

ne çocukların sesi geliyor kulağıma,
ne de arabaların gürültüsü,
seni düşünüyorum ya dünyadan kopuğum,
her açılan kapıdan sen giriyorsun içeri,
yanıma yaklaşıyor,boynuma sarılıyorsun..
gözümden birkaç damla yaş boşanıyor

Yüzünü göremesem,
Gözüne bakamasam,
Saçlarına dokunamasam,
Ölürüm derdim,
Ölemedim...
...

Hey beni bende unutan,
O kadar demiştim, sende unut...
Ben unuttum zorlanmadan,
Ben unuttum dedi, dedi sen de unut!
...

Sen de!
Anahtar sende.
Sende, sende olanlar.
Hiç almadım senden, hiç çalmadım.
Mutluluğu bir çırpıda bulanlar var.
Sonra bir ömür mutlu olanlar var.

Ondan ötesi yok şimdi hayatımda...
Yürüyorum sona, ona, ondan ötesi yok.
Sus diyorum bende konuşan sen'e
Sende başlıyor yol, sende bitiyor.
Bende biliyorum!
Yolun neresinde olduğunu, olduğumu...

Uzun bir yoldu.

Yoruldum dedim. Yoruldum.

...

Bir hayalim vardı.
Bundan on beş yıl kadar önce.
Evet yanımda sen vardın o zaman.
Sana anlatmıştım hayalimi.
Yaşlanacak elden ayaktan düşecektim.
Bir sallanan iskemble...