Seni sana soramadım
Gökte bulut yoktu
Yer toprak kokmuyor beton yığını.
Yürekler
Kara bağlamış eller ise nasırlı
Dolaşırım adım adım dağları
Ardımdan koşar ölüm
Kan düşer toprağa
Ansızın gelir ölüm...
Senden başka sevmedim bu öfken niye
hey güneş
bugün yine yoksun
sessizlik
umudumdu
dalıyordum derinlere.
Seni gördüğümde kor ateşler gibiydin
Ne oldu sana kırmızı gülüm rengin solmuş
Şimdi kar gibi beyaza dönmüşsün gülüm
Susuzmu kaldın sen sevgisizmi kaldın
Her gün bir yaprağınımı döktün gülüm
Ay parçası gibi ışık saçardın bana
Ben ölürsem mezarımı
Sisli dağlara kazın,
Mezarımın üstüne
Hiç gülmeyen
(Bedbah) yazın,
Çünkü yoktur
anılarımı gizledim
aldığın hatıra defterine
her gece açıp bakıyorum...
ben yalnızken
yalan kahkahalar acıtıyor içimi
Olur ya bir gün güneş doğarsa benim üzerimde
Anla ki sabahlara kadar senin yolunu bekledim
Gelirsin diye sevincimden hep ağladım
Ne olur duy artık şu benim sesimi
Sensiz çok perişanım şu ıssız yerlerde
Ay doğdu dediler ben göremedim
Beni genç yaşta sokağa atmayın
Yalnız bırakıp da içimi karartmayın
Her gece sokaklarda yalnızım ben
Çünkü her geceyi gündüze saymışım
Sen gittin gideli
Ben gülmeyi unuttum
Geceler
Bana hasret
Ben geceye isyan
Dün gece gözüme uyku girmedi
Saatler boyunca düşündüm durdum
Gözlerim yolarda dilim dua,da
ALLAH,tan bin defa diledim seni
Ansızım karşıma çıksan diyordum




-
Hüseyin Çubuk
Tüm YorumlarÇok güzel bir çalışmaydı..
Kutluyorum samimi yürek sesinizi..
Tam puanımla.. (Antolojimde)
Saygı ve Selamlarımla
HÜSEYİN ÇUBUK