her gece olduğu gibi
buğulu gözlerim
yürüyorum sokaklar yine sessiz
ve karanlık.
ben ağlarım kendime
yıkılmıştı hayallerim
sen giderken ardında.
kaybetmiştim umutlarımı
gecenin bir vakti
hava karanlık ve soğuk
Bir gün göz yaşlarımın
kuruyacağını biliyordum.
Bile bile ağlamaya
Devam ediyordum
Bazen kendi kendime
çekemem artık
bu yalan dünyanın yükünü
ağır geldi bana gam ile çilesi.
çeke çeke yoruldum!
ömrümde giden her günümü arar oldum
Sen gittin gideli
Ben kendimde değilim
Kaderde varmıydı ayrılık
Gözlerim kaldı giderken peşinde
Düşümde hep sen varsın
Boynu bükük kaldım ayaz köşelerde
uzaklardan
sesim geliyor mu anne.
geceler uykusuz
gündüzleri dertliyim.
yine hüzünlendim
haykırışım boğuyor beni
hazan vurdu bağrıma
yaralıyım ben.
seninle bindiğimiz gemi
dokunmayın bana
yine yaralandı yüreğim
güneş bana
ben güneşe küsünce.
bir başınayım şimdi
duygular vurur özüme
ben görmezlikten gelirim
nasıl anlatsam içimdeki sevdayı
hayaller ölmüş sanki
güneşe bakmayı unuttum.




-
Hüseyin Çubuk
Tüm YorumlarÇok güzel bir çalışmaydı..
Kutluyorum samimi yürek sesinizi..
Tam puanımla.. (Antolojimde)
Saygı ve Selamlarımla
HÜSEYİN ÇUBUK