açtım ellerimi gökyüzüne
sorar dururum seni
duymadı kimse beni
ben sana hasret
toprak duysun sesimi.
yıllarım geçti sensiz gurbet elde
bir gün olsun gülmedim kardaş
dün gece hüzün çöktü birden bire yüreğime
ağlayıp durdum beni hor görme kardaş.
kopardım attım içimdeki hüzünleri
dün gece aklımda sen vardın
yıldızlara sordum seni
güneşe sor dedi.
baş koydum kara toprağa
yer soğuk
yıllardır köyüm senden ayrıyım
inan’ki bu hayın gurbet elde dardayım
beni bilmeyen sanar her gece bardayım
canlar ben köyümün delisiyim
bırak yakamı artık gurbet ben köyüme gideyim.
ben köyümün delisiyim
gurbet bırak beni ben köyüme gideyim
köyüm olmuş virane hali perişan
gurbet bırak beni ben köyüme gideyim.
yıllardır köyüm senden ayrıyım
Hiç kimseyi sevmedim ben
Seni sevdiğim kadar
Umutsuz bir aşka tutulmak istemem
Hiç bitmeyecek bir sevda ile sevdim seni
Biliyorum sende seviyorsun beni
Bir gün geleceksin bana biliyorum
Bu gece yalnızdım
Hüzün düştü içime
Gözlerim
Yine sen doluydun
Seni düşündüm bu gece
Yıllar önceydi o sevgi
Bitmez diye hep umutluydum
Terk edip gittiğinde
Ağladım sana
Sevgimin kıymetini bilmedin
Seni sana soramadım
Gökte bulut yoktu
Yer toprak kokmuyor beton yığını.
Yürekler
Kara bağlamış eller ise nasırlı
Acı söyletir zalim gurbet
Ömrüm bitiyor gönlüm hüzünlü
Diline ders verdi beline kemer
Sana derim sana dost bildiğim
Yaktı dost kül etti beni gurbet




-
Hüseyin Çubuk
Tüm YorumlarÇok güzel bir çalışmaydı..
Kutluyorum samimi yürek sesinizi..
Tam puanımla.. (Antolojimde)
Saygı ve Selamlarımla
HÜSEYİN ÇUBUK