Ah istanbul vah istanbul
Yedin benim ömrümü istanbul,
Ayağım kırılsaydı gelmeseydim
Beni vatanımdan köyümden ettin
Saçlarıma ak düşürdün
uzadıkça uzuyor sensiz geceler
bir türlü geçmek nedir bilmiyor
akşam olur güneş batar gün kararır
çöker üstüme kara bulutlar ben ağlarım.
kuşlar yuva kurmuş söğüt başına
sessiz sokakların
daracık merdivenlerine
varsın üşüsün bedenim diye yazdım
o gün güneş sakladı kendini bedenimden.
bir çizgi çektim
Uzun bir yol var sana ulaşmak
Bu yolu aşmak zor geldiyor bana
Aslında gelmek istiyor bu gönül sana
Varamayacağım diye çok korkuyor bu yürek
Sen gel desem sen gelmesin biliyorum
Çünkü sen benim kadar sevmiyorsun beni
Karardı aniden gökyüzü
Döküldü yağmur taneleri
Koynumda sakladım hüzünlerimi
Öylesine hasret kaldım ki sana
Dokunsalar parçalanacak yüreğim
Yuvasız kuşlar gibi
Dolanıp dursamda gök yüzünde
Yüreğimi yaktı bir kere
Acı ayrılık.
Bulut bulut üstüne düşer
Ana bugün yine dertliyim dertli
Sorma başıma neler geldi neler
Gözyaşlarım çoktan değdi toprağa
Dağı taşı dolandım durdum sensiz
Bu dünya yalanmış yalan kime ne.
Bir kader mahkumuydu
Gökte uçan kelebek
Kısa olur ömrü
Neden
Giden geri gelmiyor
Ben kader mahkumuyum
-
Hüseyin Çubuk
Tüm YorumlarÇok güzel bir çalışmaydı..
Kutluyorum samimi yürek sesinizi..
Tam puanımla.. (Antolojimde)
Saygı ve Selamlarımla
HÜSEYİN ÇUBUK