Kalbim yedi nokta, yedi şiddetli çarpıyor,
Kalbim Yüreğimin ağzına geliyor,
Bir tek saç teline, Gönlüm titriyor,
Duygularımdan depremler oluyor sevgilim.
Dergahmız şifa kaynağı sunar,
Edep ile gelen Lütufla Döner...
İlim İrfan dolu heybemiz var,
Edep ile gelen Lütufla Döner.
Sana dair kelimelerim vardı,
Özenle biriktirdiğim.
Sonra sen geldin,
Bütün özneler yer değiştirdi,
Yüklemler anlamını yitirdi.
Ben, kayıp bir pusulayım;
yönümü sürekli şaşıran.
Sen ise,
o pusulanın ibresini her zaman
kuzeye çeviren mıknatıs.
Doğruyu görebilmeniz için ki,
Yanlışı gösterdik eleştiri.
Hakaret iftira hiç değil ki,
Doğruyu görmen için eleştiri.
Yârim diye yandım, eridim bittim,
Aklımı başımdan, aşk ile yittim,
Her nefeste adını andım ey canım,
Elif’in uğruna ben candan geçtim.
Elif gibi dimdik durur karşımda,
Ne bir bükülme var ne de bir eğme.
Sevda ateşi yakar bağrımda,
Bu aşkın sırrını kimseye deme.
Adı bir harf amma, manası derin,
Sanki gökte yıldız, yerde bir zemin.
Ne zaman ansam ben o nazlı yâri,
Gönlümde bir sevda, giz olur durur.
O güzel yüzünde yanakların elma,
Görenin aklı şaşar, gönlü dolma.
Ne bir dert kalır, ne gam, ne de bunalma,
Seninle her mevsim bahar sayılır.
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!