Ey Aşk,
Ne öldürüyor,
Ne de onduruyorsun beni.
Hüznün deryasına atıp,
Aşık olmayı bilirmisin sen ?
Bir bütünün yarısı olmayı,
Ve hep yarım kalarak,
Tamamlanamayı....
Ve hep o bütünün diğer yarısını özlemeyi,
Bıkmadan beklemeyi....
Zaman ırmağında akıp gidiyor hayat,
Bazen durgun,sessiz ve dingin,
Bazen deli dolu,yatağına sığmadan…
Ve biz suyun üzerindeki çöpler,yapraklar gibi,
Kah dalgaların ortasında savrularak,
Kah kendi halinde süzülerek,
varlığını hissetmetmenin rahatlığını yaşıyorum,
korkutmuyor beni hiçbir şey,yarınlarım var seninle
aklıma her girdiğinde,seni her düşündüğümde,
bahar gibi ferahlatıyor içimi benliğin.
mavi denizler üstünde suya bir dalıp bir çıkan,
Bütün mülkleri bana verseler,
Dünya’yı önüme serseler,
Sen yoksan,bir değeri yok.
Benim hikayem seninle başladı,
Bitişi de seninle olsun.
Gitme,
içindekileri duvarlara anlatmak,
ve kör duvarlardan bir cevap alamamak...
sessiz feryatlar vardır hani,
fırtınalar içindeyken yüreğin,
avazın çıktığı kadar bağırmak isterken
sessiz kalmak nedir,
Medet ummam senden,rızan olmazsa,
Üzülsemde sevdiğim canın sağ olsun.
Zahiri hülyayla karıştırsamda,
En sonunda gerçeğim,hasretin olsun.
Ya seni düşünüp hep özleyeceğim,
Ya da aşkının derdiyle hep inleyeceğim.
Sev beni,
Gerçek halimle sev.
Ne çok abart sevgini,
Ne de çok sığ olsun.
Olduğum gibi sev...
Zaman zaman öv beni,
bir çiledir,bir derttir ah yarim,
alır seni senden,
bilmediğin yerlere götürür..
ah edersin,
figanın umman a sığmaz,
gözyaşların sel olur akar
bilinmeyen yollarda yolcuyum seninle,
tut elllerimden,bırakma beni,
çaresiz dertlerin içindeyim,
yanımda ol,bırakma sensiz.
biliyorum ki yeni doğan gün gibi,




Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!