Hümeyra Gün Şiirleri - Şair Hümeyra Gün

sonbahar gitti gidecek
mavisi solmuş ufka
erken inecek akşam
kışın ürkek ayak sesleri
duyulmaya başlayacak

Bu sabah bir vefat haberiyle donup kaldım. İlkin inanamadım...İçimden, *yanlışlık vardır* diyerek hemen sayfasına gittim...Ne yazık ki...
Siz deyin dost, ben diyeyim Abi , siz deyin arkadaş, ben diyeyim bir baba...Evet öylesi değerli bir insandı kaybettiğimiz.

Bu güzel insan, Antoloji'de tanışma şansı bulduğum ,hatta o sayfada, ilk tanıdığım dost olan, Değerli Öğretmen Nazır ÇİFÇİ Hocam...

Saçlarıma bir kelebek değdi
takıldı gözlerim peşine.
O gitti ben gittim.
Dolaştık bahçeyi boydan boya.
Kelebek kanatlarını bana verdi.
Bi baktım uçuyordum ben de.

Sabahtır...

Bir kış havası doluyor ciğerlerime
Yağmur kokusu siniyor üzerime
Rüzgar, karlı dağların bilgeliğini taşıyor.

Ah çocuk, kuş ömürlü çocuk !
Kuşlara yoldaş, gece gözlü güzel çocuk!
A benim yüreği kuşlara benzeyenim...
'Kuşlara uy da, git ' demedim ki
Ah çocuk, kuş ömürlü çocuk !
*

Yıllar sonra bir sabah
çıkıp geliyorsun
İlkin tanıyamıyorum
Gözlerine bakıyorum
'gözler ' diyorum
değişmiyor hiç!

Belli mi olur bir gün

Yokluk, yok olur gider.
Varlık, her eve eşit düşer
Kış üşütmez , yaz kavurmaz olur...

Her sabah ayrı bir kederle uyanıyoruz...

Ninem olsa; * Ahir zaman alameti bunlar *der dururdu. Arada bir insan ilişkileriyle ilgili aksaklıkları sayardı...
Ninemin bildiği öğrendiği buydu.

Bir kuş kondu karlı bahçeye.
Küçücük izler bıraktı
seke seke yürürken.
'Kuş izi ' dedim kendime.

Bakışımdan mı ürktü bilmem?

bir kırlangıç alçaktan uçtu.
telaşsızdı
uzatsam elimi
kanatlarına değecekti
-göç vakti...
hoşça kal! der gibiydi