Hümeyra Gün Şiirleri - Şair Hümeyra Gün

Çok eski bir şarkı düşüyor geceye...
"Baharın muazzam olduğunu "söylüyor.

Ben yitik bahar küllerini...
Savururken üşümüş avuçlarımda.
O, yarınların hesabını yapıyor.

Çocuk gözünü açtı,
gördü gökyüzünü.
Çocuk çok sevdi maviyi,
çok sevdi beyazı.
Yükledi tüm sevinçlerini,
umudu da yükledi.

bugün hiçbir şey yazmadım
anlamsız geldi bütün kelimeler
yoruldum boşa kürek çekmekten
oturdum pencerenin önüne
diktim gözlerimi ufka...

Okumayı yazmayı öğretirken,
bir avuç maya da kattın
Şekillenmemiş hamuruma.
'insan gibi insan ol 'diye.
'Kuşların yuvasını bozma.
Karıncayı bile ezme.

'Yaşam nedir ',desen bana
'Bir merdiven' derim sana...
Önceleri acemice çıkarsın
Ustalaştıkça acele eder, ikişerli atlarsın...
*
İnişleri - çıkışları dert etmezsin.

Uzun süren
sessizlik oruçlarında
Kendimi kendimle
sınadım da geldim...

*

Günler sevgisiz,günler acımasız.
Her şey yavanlaştı,ağzımızda kalmadı tat.
Kinle uyutulup,nefretle uyanır olduk.
Her gün birbirimizin gözünü oyar olduk.

Kaba gürültüye boğuldu güzellikler.

Karlı bir kış gecesinde
Davetsiz bir misafir gibi
Penceremden dökülürken ay ışığı...
Gümüş rengine boyadı yalnızlığımı.
Sıyrıldı yüreğimden sessizliğin karanlığı...
Barıştım küs olduğum kalemimle.

ben bir kuş olsam, uçsam...
bulutlara karışıp, rüzgarla yarışsam
gökyüzüyle bütünleşip özgürlüğü tatsam
bütün hüzünleri ardımda bıraksam
yorulunca çocukların omzuna konsam
İki yüzlü dünyadan kaçıp kurtulsam diyorum

Güneşi örten kara bir bulut gibi...
Dolaşıyorsun başımızın üstünde
Oysa güneş toplamak için...
Yola çıkan çocuklardık biz
Hoş, yağmur olup yağsan bile
Elin tutulmaz ki senin...