Hep uykuda kalma can, tarihini unutup.
Yürekten bilirim ki, Ata’m vurgun Başkent'e
Ayağa kalksın millet, senin elinden tutup,
Dön Ata’m, dön de el ver, can ver yorgun Başkent’e…
Özleminle tutuşup, kavrulur hep yürekler,
Epeydir hasretim bir göz yaşına
Suların yandığı yerdeyim şimdi
Lütfedip arama, sorma boşuna!
Kayboldum, bilmem ki nerdeyim şimdi...
Şairlik yolunda tüten hevesim
Her günü geç, yılda bir iki defa
Ne hatırım ne de halim sorulsun…
Çeksem de durmadan bin türlü cefa
Ne hatırım ne de halim sorulsun...
Yalnızım ben, yalnız olmak kaderim
Hançer bakışınla bak bakacaksan,
Senin o kaşına, gözüne kurban…
Ne olur çekinme yak yakacaksan,
Zalim ataşına, közüne kurban…
Ne biçim bir hayat bu bizimki si
Ezilen perişan, ezen perişan
Kimsenin kimseye bir faydası yok
Üzülen perişan, üzen perişan...
Hayıra yoramam her gördüğümü
Kanmayın medyada üç beş uyuza
Ben bu işlerdeki en has adayım
Masrafa gerek yok, çıksa ucuza
Ben de bir kasetle piyasadayım...
Sanma ki onlardan eksiğim de var
Tahammülü bitirdin, çoktan aştın çizmeyi
Dönemem bundan sonra, çekmem tasam sen olsan.
Üstüne kadeh koymam, bırak şiir yazmayı
Bir dakika oturmam, çökmem masam sen olsan!
Sessizce süzülüp düşüyor sanki
Bir yağmur damlası, bir yaprak günler
Şimdi yaşadığım öyle bir an ki...
Kim bilir nerede şen-şakrak günler...
Ben miyim kederden, dertten sıkılan
Engellerle dolu garip ömrümün
Sen varsın önünde, arkasında sen
Kader denilen şu dar kıyafetin
Sen varsın yününde, hırkasında sen...
Ne zaman bitecek naz bürünümün
Hayallerim sürgün, ruhum zindanda
Ciğerim sızlıyor, yüreğim buruk.
Vazgeç şu yargısız infazından da
Gelip gör halimi, kanadım kırık...
Öyle etkili ki vurduğun mühür,
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!