Ne biçim bir hayat bu bizimki si
Ezilen perişan, ezen perişan
Kimsenin kimseye bir faydası yok
Üzülen perişan, üzen perişan...
Hayıra yoramam her gördüğümü
Kanmayın medyada üç beş uyuza
Ben bu işlerdeki en has adayım
Masrafa gerek yok, çıksa ucuza
Ben de bir kasetle piyasadayım...
Sanma ki onlardan eksiğim de var
Ecel bir gün gelir başa
İşte bitti zaman dostum.
Ne olursun çabuk yaşa
İşte bitti zaman dostum.
Ne bir güldü ne dikendi
Engellemez bu kasırga, fırtına
Hortumdan bana ne, yelden bana ne
Binip gitmem asla kader sırtına
"Haydi" den bana ne, "gel" den bana ne...
Elimde mutlaka kalem olacak
Ankara’da ilkbahar çok başkadır,
Doğa, kente bitkisini gösterir.
Çiçeklerin açılışı aşkadır,
İnsanlara, tutkusunu gösterir.
Ankara’ya sıcak çöker, yazdır bu.
Düzlükte zorlandım, aştım dağı da
Engeli, çukuru unuttum inan.
Sevinci, hüzünü bir bir kağıda
Dizerek gönlümü avuttum inan...
Derdimin dermanı oldu şiirler
Senin yokluğuna alışamadım
Kendimi dağıttım, saçtım durmadan
Bir türlü bugüne ulaşamadım
Eski defterleri açtım durmadan…
Gel de gör, kimmiş bu aşkta yürekli
Aşka giden yollar kapandı tümden;
Kaya düştü, çamur düştü, çığ düştü!
Derinlere dalıp gitmek isterdim;
Ne yazık ki göllerimiz sığ düştü! ..
04.09.2010
Koçyiğit misâli, mertçe çıkıp da
Nâramla meydanı inletemedim.
Şöyle bir okkalı tokat çakıp da
Nefsime sözümü dinletemedim…
Ömrüm hep çukurda pusarak geçti
Bir sigara yaktım, baktım semâya
Dostun kalleşini eledim gitti...
Yanımda beliren yorgun simâya
Hayırlı akşamlar diledim gitti...
Soluma oturdu selam vererek




Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!