Hikmet Nazlı Şiirleri - Şair Hikmet Nazlı

Evlat, şu hayatta şimdiye kadar
Gâyen; bir baltaya sap olmalıydı.
Söyle, bugüne dek elinde ne var?
Tuttuğun sağlam bir ip olmalıydı.

Boşuna mı geldin koca evrene?

GEL

Gam çekip dert etme müfreze gözlüm
Yazdığın şiirler tutulmazsa gel.
Bir savdan bir sava dolaştır beyni
Bilincin yoz fikre katılmazsa gel.

Şairsindir, gecedir;
Kalem birincidir dostluk deminde
Zaman incidir.
Kardeşlik mi vardır kitabında gönlünün?
Aşk mı ararsın?
Vefakârlık mıdır yalnızca muradın

Hikmetî:
Aşktan, meşkten yana kalmadı sefâ
Kervânım dellendi, yolum dellendi!
“Yeter” dedi “yeter çektiğim cefâ”
Bülbülüm dellendi, gülüm dellendi!

İnsanlık yolunda bitmez çabası;
Onlar hep çalışkan, hep yüreklice.
Egehan’ın anne ile babası;
Ezgi ile Cemalettin Delice.

Riyâdan nasipsiz, yalandan uzak,
Başka öz var sende, farkında mısın?
Duyguyu titreten, gönlü coşturan
Tatlı söz var sende, farkında mısın?

Aşkın mescidinde namaz kıldıran,

Devir devran meselesi;
Bereket var balıklama daldığında bir yöne.
Yavuz bir durum,
Neden öldürüyorum güz tandanslı şiirleri düşün bir.
Ket vurmadan kapaklanıyorum döşlerine bir ilkbaharın;
Yaman savaşıyorum yaz vakti,

Alparslan Elpe’ye ithaf…
20 yaşındaki oğlu Ali Umut’u Edirne Kapalı Ceza Evine
teslim ettiği gün yaşadıklarına atfen yazılmıştır.

Yıllar yılı ekip biçip tarttığım
Hasadımı Edirne’de bıraktım.

Ahmet’e…

Devrem uyan, saat beşe on beş var,
Bir sigara yak efkârlı, efkârlı.
Dert yükünü boş ver, çileyi boş ver,
Çek dumandan, çek efkârlı, efkârlı.

Gönlümün başına çöktü bir darlık
Hayatım bir garip eksene girdi.
Bu eksen içinde tükendi varlık
Gidişat topyekün noksana girdi!