Ekmek teknesidir çalışan için;
Emektir hastane koridorları.
Helalinden lokma bölüşen için;
Yemektir hastane koridorları.
Reçete beklenen bir yapı gibi
Kazadır, belâdır, can pahasıdır
Elimdir hastane koridorları.
Hekim yuvasıdır, tıp sahasıdır
Bilimdir hastane koridorları.
Hayat parça parça, kısım kısımdır.
Adı Havva Günyel’dir, canım anneannemdir
Her sorusuna felek, kötü verdi cevâbı.
Ona kapısı örtük yer bence cehennemdir.
Sayamam bu dünyada işlediği sevâbı.
2005 / Mamak
Sürekli gidilen garip bir yer var
Çoluk çocuk, bütün ekip gidiyor
Kimine sonunda bir kariyer var
Kimi biçemeden ekip gidiyor...
Adı okul konmuş, büyük bir yapı
Aman, aşk elinden kolla canını
Çatlar kalır damar, haberin olmaz!
Gam yarasaları, yürek kanını
İçten içe emer, haberin olmaz!
Önce yürek verir, emek katarsın
Elestü bezminde verdim ikrarı
Sözümü bağladım, Hakka giderim.
Şu fâni hayatın olmaz tekrarı
Özümü bağladım, Hakka giderim.
Döndürdüm yüzümü Rahmana doğru
Sevgili Kuzenim Hande ve kıymetli eşi Halil Şeref’e…
Nice yıllar dileyip, mutluluk nakışladım;
Esenlikte düşledim Hande ile Halil’i.
İnan çok yakıştırdım, gönülden alkışladım,
Aşk uğruna emeklerim zay oldu
Tecrübemi, öğretimi harcadım!
Çabam yâri mutlu etmek içindi
Boşuna mı gayretimi harcadım? !
Örnek oldu; ömrü tezden aşırmam,
Kızılkaş’tan baktım Hasanoğlan’a
Ovada tatlı bir bahar var gibi.
Vakit gelsin güneş çöker öğlene
Şimdilik Arkaç’ta seher var gibi.
Dallar meyve vermiş, açmış kucağı,
Gaylı vakti geldi canım ne dersin?
Gidelim mi yârim Hasanoğlan’a?
Sıla hayalimiz murada ersin,
Gidelim mi yârim Hasanoğlan’a?
Neler çektik neler gurbet ellerde
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!