Hikmet Çavdar Şiirleri - Şair Hikmet Çavdar

Bugün günlerden ne bilmiyorum.
Takvim sensiz anlamını yitiriyor.

Senden çok uzaklarda,
Karlı dağların ardındayım belki,
Ama kalbim hep senin yanında.

Siyasette bir yerlere vardın diye
Rüzgârı arkana aldın sanma,
Bugün alkışlayan kalabalık
Yarın adını bile anmaz, unutma.

Makamlara yaslanıp yükselirken

Yüreğin başka diyor, dilin yalan söylüyor,
Gözlerin sus pus olmuş, bakışın ele veriyor.
Bir git diyorsun bana, sesin titrek, kırık,
Kalbinse kal diyor hâlâ, saklanmış bir çığlık.

Sözlerin duvar örmüş, duyguların tutsak,

Susmayacağız dedik, geceyi yaran bir sesle,
Korkunun gölgesini dağıtan nefesle.
Bir adım attık mı, yankısı çoğalır yarın,
Çünkü haklı olanın yürüyüşü durmaz, çağlar gibi akar.

Geri çekilmeyeceğiz, yolumuz diken olsa da,

Zübük insanlar gezer aramızda,
Yüzünde maske, dilinde tatlı yalan,
Gülüşü bal gibi, içi kapkara,
Dost gibi sarar, sırtından vuran.
Menfaat kokar attığı her adım,
Vicdanı susturmuş üç kuruş için,