Hicran-nâme Şiiri - İbrahim Elcioglu

Zikr eyle kul-ı nâlanın her türlü vazife
Mâlumun degül müdür süleyman-ı zamane

Cümle âhvalde yetişir imdadına
Gelmez ise revâdır cümle cevr-ü cefâya

Yeter ki veresin kulun mey-i nâbın sâkiy-i hoş eda ile
Esîr-i bend-i zulfundur kâmu bîmâr

Dergehinden ırak koma gedâhın
İşitmez misin âmân dileyen nâlânım

Rahm eyle kulun aşk-ı zâre sen şehr-i bân
Dil-i mahzuna verir safâ Neş'e-i sohbet-i yarân

Hemîşe bad-ı hevâdır eşküm
Rind-i şeydâdır murâdum senünle ebedî

Lâkin vardır bir hafifmeşrep
Pervanedir etrafın şeh-i âli-şân

Serv-i revanım dem-i âb-ı güldür senin
Bilirim seversin sırılsıklam ey dilber-i rânâ

Mühimdir zâhir o mâhlukun daimâ
Lâkin nasipmiş şeb-i hicran eremeden murâda

Serfiraz'ul kelâm yoktur gayrı haznemde san'a
Beyne girmem giderim pinhân, mutlu olasın ey meh-likâm