Devrân-ı Zaman Şiiri - İbrahim Elcioglu

Bugün yine döndü devran-ı zaman,
Hâlimi soracak bir can kalmadı.
Candan bildiklerim hep oldu yaban,
Gönlümün derdine derman kalmadı.

Dün yoldaş olanı hayal anardım,
Her gülen çehreyi bir dost sanardım,
Vefa ateşinde piştim yanardım,
Bugün gölgelerden nişan kalmadı.

Anladım ki dünya bağları yalan,
Suret pazarında bir puldur kalan,
Vefa sarayını eyleyen talan,
Zamandan başkaca ferman kalmadı.

Serfirâz dert etme, bu dünya fani,
Sana yoldaş olan o canlar hani?
Kula güvenilmez, Allah'tır Gani,
O'ndan özge gerçek yâran kalmadı.