Şimdi mühürledim kapıyı, kilit sende kalsın.
Seni hak etmeyen adını musallada ansın.
Yorgun sızım, yasla başını omzuma
Ne bir kula minnetim, ne dünyaya muhtacım.
Ne bir ah bıraktım ardımda, ne bir keşke
Seni kurban etmem artık, o beyhude derde.
Gördüm ki; sen tam iken, benmişim yarım
Bizden gayrı yurt yokmuş, hicran gönlümde
Affettim seni yüreğim, sende beni bağışla
Dört yanın buz tutsa, ayaz vursa da
Artık ne bir yara, ne bir sızı nâmerde
Kendi yüreğimde hürüm, o son bakışta.
Kayıt Tarihi : 2.05.2026 00:55:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Hikayesi:
Kırılmışlıkların ve pişmanlıkların mısraya yansıması




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!