Güz hızla başladı, hep böyle başlar
adı üstünde eylül, takvimlerin en hırpalanmışı.
Döndürdü bizi o eski hazan yaprağına
savurdu da savurdu tohumlarımızı.
Toprağımıza hasretin ekimindeyiz şimdi, bir yenilgi gibi,
üstelik yorulduk, her gün biraz daha yoruluyor insan kendi gölgesinden.
Tutmasa bari kasım, diyoruz, tutmasa da bitse bu uzun bekleyiş.
Yoksa
hangi aralıktan bakarız sönen ocağa?
Kayıt Tarihi : 1.10.2016 23:50:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!