Aselya uzaklardasın
Her şeyin birbirine yaklaştığı bu çağda
Benden daha da uzaklaşmaktasın
Ne söylesem olmaz biliyorum
Aselya sen bilmezsin
Gülmek sana yakışır
Dalganın köpük köpük denize yakıştığı gibi
Bana yakışan düşünmek seni içime düşünce
Bir düşün içinden gerçeğe dönüşünce
Ben ister miydim böyle olsun
Kurşunların adresi yok
Sorar bana geceleri
Gecelerimde çınlar
Kurşun kurşun heceleri
Kurşun sesi dert mevsimi
Bir ben var benim içimde
Gittikçe derinleşen bataklaşan
Hatırlasam da kendimi sana anlatsam.
Sevmeyi öğrensem yine bu yangın geçince
Eyvah ölüm var bir de
Günden güne yaklaşan.
Bana bak çocuk
Ben kaba saba bir adamım
Giydiklerimi bile beğenmez sevdiğim
Nedense ben benzemek isterim meczuplara
Paramparça elbiseler içinde umursamaz gezerken
Çünkü gençken yaşayan bir meczuptu içimde
Bak Hasan
Seni anlatmayacaklar
Hâlbuki ulan sen güzel yaşadın bu hayatı
Ev ve iş arasında geçse de yarısı
Böyle gerekti bilmem ne…
Koca bir ormanda düzen içinde
Bir şiir tek satırı yok
Bir mahpusluk yatarı yok
Öyle bir dert beteri yok
Ben hep seni Özlüyorum
Bu canın hiç değeri yok.
Kaç beddua gecikti yüreğimde
Seni bir kez daha görmek için
Beni bul
Karanlıklara gömme
Çocuksu bakışınla gör beni
Ben çok güzel gözlü zarif bilirim
Nice işler gördüm tarif bilirim
Şu ömrümde onca arif bilirim
Benim gönlüm yine divanelerde
İnanmam asalet gelirmiş soydan
Boşluğun içinde ve içimdeki boşlukla tedirgin
Üzüldüğüm yerden atmışım talihe oltamı
Başka acıların da aynı tarafından tutunmuş hayal kırıkları
Akşamları aynı karanlık değildir içimde
Neşe ve hüzün koyar adını karanlığın.
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!