Hayriye Aygül Şiirleri - Şair Hayriye Aygül

Sen yokken yeryüzünde ataların yol etmişti Tuna boylarını,Arap çöllerine değil,

Batıya çevirmişlerdi yönlerini aramışlardı üç kıta da huzur ve bereketi,tarih yazılırken sayfa sayfa kanlarıyla

kimileri göçüp gitti,kimileri dillerinde kahramanlık türküleri,Trakya ve Balkanları yol etmişlerdi

Ela gözlerine kurban olduğum,gönül vurgun mah parçası yüzüne...güzel başını kaldır gökyüzüne
çelinmesin aklın tatlı sözlerle,inanma sen bal akıtan dillere...kaldır başını bak gökyüzüne,kartallar gökyüzünde yüksek uçar.

Karşı kayalıkta öter bir keklik,silah doğrultur avcı basar tetik,vurulmuş kanadı yatıyor keklik,zalim dolaşır silahlı her yerde ...para etmez,dönmesen mi özüne,bak barışı olmayan yeryüzünde...kendini adamdan sanıp gezene son sözüm,kartallar gökyüzünde yüksek uçar.

Niyet doğanın dengesini bozmak değil,
Hayal kurarken yastığa gömer isyanını
Bir zamanlar fırtına boranken zirvelerde
Yağdırır pişmanlık duymadan yağmuru
*
Cüsesiyle dokunmadan yol yordama

Mutluluk ve huzur arıyorsanız
Keyifli bir yolculuğa çıkmalısınız
Mutlu yaşam hayalini kurmalısınız
Hayatı sevmeli ondan keyif almalısınız
Yeni güne sevinçle,enerjiyle başlamalısınız
Geceleri uykunuza huzurla dalmalısınız

Sabahtan güneş doğmuş evlere

Gönlüm cıvıl cıvıl benziyor bülbüle

Bahçeler dolu gonca gonca güllere

çocukluğumun rüyası
kavak ağacı,
hasretimi canlı tutan
dağ taş ova...
nerede biraz su varsa,
orada büyür kavak ağacı

zirvelerde uyuyorum dağların

doruklarında fırtına boran

vadilerinde derin bir homurtu

Yüreğim sızlıyor
bakamadım çıplak tepelere
Kaz Dağları
ağıt yakıyor yaşadıklarına inat,
toprak boyun bükmüş acıya,

Keklik dediniz öter kayalıkta bizde
Kenarda bekler zalim avcı eli tetikte,
İner kınalı keklik dereye su içmekte
Eğilirken suya kan akar suyla birlikte,
Zalim avcının elinde keklik son nefeste...
*

Sen yokken yeryüzünde atalarımız yol etmişti
Tuna boylarını ,
batıya çevirmişlerdi yönlerini
aramışlardı,üç kıta da huzur ve bereketi...
tarih yazılırken kimileri göçüp gitti,