Hayriye Aygül Şiirleri - Şair Hayriye Aygül

Bırakıyorum kendimi doğaya
Sessiz,sakin ve berak suya
Huzur dolu bir ortam
Dost gözükür dalgalar
*

Adam gibi oturt yanına eşini
Süs için birlikte taşıma leşini
Bırak kafa yıkama işini
Olamazsın sen demokrat

Zirvelere bakınca karı çok
Yamacında inen çıkanı yok
Başında deli dolu rüzgarlar
Umutlara tam yelken açan yok
Neden tatlı tatlı bakış olsun...

Bana Ne

Alem şah padişah olmuş çocukları köşeyi dönmüş
Başkasının sofrası binbir çeşit zenginmiş bana ne?
Tenceren kaynamıyor ceplerin para görmüyormuş
Sırma köşkte oturuyor,cebi dolu papelmiş bana ne?

Yüreğim üşüyor soğuktur geceler anne
Darbeler hesapsız vurgun hayalime anne
Korku dağlarını yıkamadım gücümle anne
Balçıkla sıvandı sevgi dolu yürekler anne...
*
Üşüyorum ben kar yağdı gecelerime anne

Mal yaşayan müsvede,
Savaştan korksaydı Atalarımız,
Orta Asya'dan dünyaya açılmazlardı?

Açmış gonca gonca güller dalında
Türkü olmuş dertli bülbülün ağıdında
Serin bir dere akar dağların koynunda
Sen hoşça kal bana haydi eyvallah...
*

Barış Çiçek Açmalı insanlar telaş içinde koşuşuyorlar bir o yana bir bu yana kafile kafile geliyorlar,
gidiyorlar
Sabahın erken saatleri sanki yeni güne hazırlanıyorlar
Sütler mayalanmış kazanlar dolusu çökelik pişmiş, kara kazan suyunu akıtıyor...
Geride kalanlar sessiz ve suskun nasihat üstüne nasihat sanki geri dönecek güne hazırlanıyorlar...
bir telaş bir hengame çoluk çocuk yaşlı ve genç

insanlar
telaş içinde koşuşuyorlar
bir o yana bir bu yana
kafile kafile geliyorlar,gidiyorlar

Anadolu'nun bir köyünden
ben Senem
kekik kokulu dağların kızıyım.
kız çocuğu demek ;
ormanda taze fidan,