Hayrettin Taylan Şiirleri - Şair Hayrett ...

Bir adın kaldı gidilmenin cephesinde Başlangıçtan bu yana,
uyumsuz ve aşkın mutlu kelebekleriydik aşkın güneşine uçmaya hazır gibi sevdik.
Sen, özlenmeye çalınmayı bekleyen bağlarımın bağlaması ve tutkularımın ağlaması…
Ben, hayatı yıkmış, çapından fazla çapalama yapan güzellerin suyunda ve huyundan yıkanmış uslanmaz ve bir o kadar us üstünde yürüyen aşk çambazı.
Doygun ve efkarlı haline ıraklar besledim.Bağıl hislerim sislerine bulutsu heceler derledi.
Çığlık çığlığa, aşk içre aşk içre, aşk arası aşklara, ali cenap buluşmalarımız keyfe dönence oldu.

Gözlerimiz kapalı, açma huzurunu. Kapalı kalsın kalışlar beni benden alışlar. Alıştırılmış bozulmuş bir sevdanın kokusunu yaşıyorum
yan-yana dinlenen iki kumruyduk.İki yumurta yapmıştı özlemlerimiz ve özellerimiz.
İki kişilik mutluluk şefi olmuştu sevgi orkestrasının
Tümceleri kısa ama yan yana alışmalarımız uzundu. Hayata hatasız hatlar ve hadler bağlamıştık.
Yokluğun tüm tanelerini senle yaşayarak bir tane olmuştuk.
Özetlemişti özümüz.Tözümüz tüzellerinden tazikli sular fışkırdı sevda göletimize.

-Katre katre haykırışlardayım.Ummadıklarım umman olmuş. Ay ‘şemimi eritir mi aşkım.
-Dem vakti takvimlerden ödev alıyor, bir bir dökülüyorum senden.Yazılmayan kaderden müjdeci kuşlar konuyor yarama.Kederimi gagalıyorlar. Oysa vardı elbet bizimde ulaşamadıklarımız. N/azarın son yıktığı can tepesi bizdik.
Aradığımdın, çağırdığımdın,bağırdığımdın, yandığımdın, sönmeyen aşk y/anardağımdın.
-Entari giymiş ay’ı şal olarak kullanan bulutların yandaşıyım bu gece.
-Ay’şemi eritir mi yakamozlar yangınlarıma kardeşken, nemli gözlerine vicdanım okyanus olup seni paklamaya kurbanken bilemedim.
Bizi anlatan yoldaş türkülerin dilindeyim. Beni lal sanıyor s/azlar.

' o kendini biliyora'

Kırılmış bilincin cinlerine geceler sunan bunamamış bir derviştim.
Aşklarımı eskiten menkıbe şehirlerinde leylalar öldürüyordum sözcelerimle,aşksız akışlarımla.Üzerimde tutkudan elbiseler ve alnımda güzelleri gösteren bir ayna.
Gelmeye uzanan yolumun üstüne üst benlikten bilinç erkine giden arkaik arzuların seli akar ve sürükler beni bir çift göze ve söze…
karanlık dehlizlerindeydi kara sevdamın minimize edilmiş aşk sonrası son anları.

Kime yazıldığı bilinmeyen bir soru gibisin
Cevabını aradım aşk çıktı sen çıktın


Sen sessizleşince,sesimden suların şarkısı çalınırdı.Suskun dertlerimin bütün halleri sergilenirdi.Kim_sesiz kalırım şehrin orta yerinde.Aşk araması yapıyor sivil aşkın tecimenleri,üstümde senli bir şiir çıktı yakaladılar. Ne yapayım seni yazıyorum her dem.
Büyük şehir ki ortasında sen, kıyısı ben..Gidiyoruz metropoliten zevklerin sonelerine.

Sen benim hüzün yanım,ruhumun isli geçmişi hatta geleceğisin. Güneşin vurmadığı gölgelere gölgemsin.Serinlendiğim en kısa gölgen de gitti benden. Örüyorum,
suçların karasını. Görüyorum, bitişlerin dağılmış halini. Yar zifir saçlarını tara uçlarımda, uçarılarımda
Elimde kırmızı iğne sensizliği dikiyorum, yamalı, gözleri amalı, sözleri devalı sevdama. Beynimdeki hüzün sarkıtları düştü sıcağına, yarlar kanadı kanatlarımda.

Ayazda kalmış olup da rüzgara savuramadığım, alıp alıp defalarca sineme sardığım yanlarıma aynasın.Taranıyorum,terk edilmiş yansımalarında En çok kanayan yarama sarmaya çalıştığımsın. Sardıkça kanayan kanadıkça sardığım,sarsılmalarıma susturan benden gayrı her benimsin.
Düşüncelerimde tebessüm şenliği, Sözlerimde alaylı akışların kitapsızlığı. Neden nicin kime senliyim? An susacak,dil düşünmeyecek,aşk aşklıktan çıkacak,ben senden çıkmışım ya...olacak. İyiyim, hala,hazlarıma hüsranlar ekliyorum.Susman da savaştır benden kaçışlarına.

“Sen hiç görmedin
Baştan böyle yazılmış
Yok kimsesi kimsenin
Hiç kimsenin

Sen hiç görmedin

Boş k/ollarımda ol vakilerin yokluk dramı yollanıyor.Araya başka bir y/ara giriyor. Suskular paklar mı ki yalpalanışımı. Direncime eklenen erkler yetir mi ki payımda eksilen paydandan.
-Tek başına işlem yapar mı ki p/ay olsan da.G/eceleri toplar mı aşkın bilinmezliği. S/”aman”yolunda diyemediklerimiz yıldız olur mı ki?
-Beni sana tümler mi dediklerimin son gezegeni. Yıldızlar neden ağlar ki merak etin mi yar.
Yıldızlar neden küçük, aşk neden büyük?
Geceleri gökyüzünde gördüğümüz yıldızların birçoğu bizim güneşimizden de büyüktürler ama o kadar uzaktadırlar ki, ancak birer nokta olarak gözükürler. Gezegenlerin yıldızlardan farkları, güneş sistemimiz içinde bizimle beraber güneşin etrafında dönüyor olmalarıdır. Bu nedenle çok uzak olan yıldızlar gökyüzünde 'sabit' dururken, gezegenler sürekli yer değiştirirler.
Şimdi hangi yıldız beni anlar, hangi yıldızın beyaz bakışlarındaki ışık beni aşkına mihenk yapar.

Gönlünün yel değirmeniyle susamış sularımın suskusu öğütsün özlemleri.
Yıldızlar üşürken gözbebeklerinin ışıltılarında sensizliğin mağarasına açılan geliş pınarları paklıyor yaralarımı.
Kalışlarla dertleş sızı yüreklim. Zamansızlığın aşırı avuntuların arasına bir gün gelmeleri salıncak eyle. Sallansın yalnızlığımız gökyüzünde.Bir ayağın gözyaşı bulutunda, bir ayağın huzur bulutuna değsin.
Yokluğumun kırık kapısı açık,belki bir gün düşersin yaryüzüme. Aynı dualarıma devam edeceğim. Yüreğindeki kırılışların kırkayağı elbet bir gün her acıma ayak uzatmayı bırakacak.Sen hep gitmelerin kırkayağı olarak kırılış mesnevisi okumayacaksın.
Göğsündeki merhamet meşalesi tekrar yanınca kavi merhabalar dökülecek dilinden. Yeniden yakacaksın buhranlar yaşayan, sensizlikle bütün olgunlaşma seviyelerini aşan bir gönün eri olarak eteklerine tutunacağım.
İlim ve sevgiyle demlenmiş bir sevgi badesi sunan saki olacaksın sakin denizlerime.Geçmişimin temizlenmiş, kendini bulmuş tutku defterini bıraktım masana.Sevginle yeşermiş, tutkunla çiçek olan gelişlerimin gövdesinden geleceğimize meyceler derledim şair bağrımda.

Masalların yazgısı benim.
Demek ki bu seven , bu gelen, bu giden, bu yüreğimde ve çevremde salınan Peri sensin. Şimdi bu perişanlığıma neden zam yaptın aşk gözlerinle, dudak uçlarınla…beni bağladın masalına.İçindeki uzlara, derelere,tepelere tırmandım.
Beni senden koparmaya çalışan cadılar cehenneminden kaçıp kokuna geldim.Kokular cennetinde miski amberinde kalışlarımı bıraktım.

-Ucunu bucağını bilmediğim sonsuzluğun son muharririyim. Yazılmamışlığın derinlerindeyim. Yazılacak olanların kırılmayacaklarını taşıyor özlemlerim.