Hayrettin Taylan Şiirleri - Şair Hayrett ...

Sevmek mi, sevilmeyi beklemek mi yoksa hep birini sevmek mi? Ortaya karışıktı imlerim.
-Mutluluğun unutan cümlelerin öznesiyim.Yüklemin yüreğimde çürüyor.
Kutlu tümleçlerin zarfıyım, kapattım seni arasözlerden önce ara yürekte.
-Bir ünlem sesinde dilendim sevgi kitabından. Ayraçlarını ayrılıklar üstüne açtın.
Oysa ayraçlara sığacak acılarım, sızılarım, can kırıklarım yoktu. Sensizliğin yabancı yazarıyım yeni ismim “Huwisiog “ söyleşini parantez içinde yazabilirsin.( ben eskiticisi)
-Acıya uzanan sıralı noktalarım yok. Sıraya girmiş sırlarım var. Açıklanmamış ve yalnız senin kulağında söyleyeceğim söylenceler var.

Aslı’sını arayan arayışlarımın b/ağdaşıyım
Usum ile usandıklarımın katre katre ömründeyim
Benim biraz işte
Aşktan uzak keklikler yiyicisiyim
Dağdır yüreğim
Öter gidişler

Kavuşma mataramdaki tutkunun damlasıyım
Bir günlerin gölü oluyorum
Yitirilmiş sevdamıza bent oluyor aşk
Yarın senin barajından yarin elektriği üretilecek
Ve sargısı yarama boyalı sen iyileşecek
Kuğuların balesinde kendine gelecek, geleceğimiz

Zembereği gülden yapılan saatinin aşk zamanıyım.
Geçip oturuyor sensizlik. Hoş gelmiş. Hoşluğunu da paketlemiş öyle gelmiş.Açtım seni, hala öyle ilk baktığın gibi duruyordun.
-İlk bakışının ciltlenmiş bir kitap gibiydi.Titrek hasretin teli gibi bağrımdan çalıyordun.
-Türküydü gözlerin sözlerime. Yazıyordun hiç yazılmamışların yazgısını.
Zelzeleye ders veren zevkin merhalesindeyim. İçimde f’ayların kalmış bu geceler ondan yarim aydınlık.
Yoksul gündüzlerin ardında sensiz geceleri heceler kaderim.

Yar/alıştırmaları- ödev sayfa ben-1

Noktanın sonuyum, sonum bu kadar
hiçliğim ile içim arasında ünlemler bekleşir
Hiç olmak için çok olmaya üç noktalar uzatır Piri Reis
Aşk dünyamız pafta pafta yüreklere çizilir

suskun bir haldeyim sularıma suların karışmadı
susuz haldeyim su halini özlüyor içimdeki bebek
tüm heveslerden pınarlar akıtmanı bekliyor ruhumun angısı
akil bir buluşun bulmacasında soru gibisin sorul ve sarıl bana
soruluyorsun dönencemde dünya dönmezken bana
hatırı sayılı acıların yanış kasrında kafiyelendik uzaklara

zuhrettiğinde Zühre ağlardı göğümde
isimsiz sislerin kaplamıştı hislerimi
çağcıl bir bağlanışın dilsiz özetlerindeydim
sol yanıma teslim edilmiş yıldız ömrün vardı
vardı varımı yoğumu kitabende toplayan

Aşkın yalan limanlarında doğrunun bağlandığı demir olup bekledim.


“Yalan dünyayı dolanıp gelmiş, doğru daha yerinden kalkamamış.
Kalksam mı, kalkmasam mı? diye, kıvranırken... “ Sen hangi yalanın yalancı dünyasıydın peki?
-Aşk doğrudur, aşk doğruca sever. Yalan mıydın yoksa sen? Ben bir yalanın koynundaki yılan mıydım? Seni tam can kırıklarından ısırdım bu doğru?

Uzak dağları üşüten bir alev gibiydi gidişin.Gururdu sıradağarın.
*Kinlerindi Everest’i aşan, Kaf’ı ufaltan her şeyi Kafka’nın tümcelerinde Dönüşüm kılan.
“Bir noktadan sonra vazgeçmek olanaksızdır. Erişilmesi gereken nokta da, orasıdır.”
“İnsanın asıl olarak iki günahı vardır, diğer günahlar bunlardan kaynaklanır: Sabırsızlık ve tembellik. İnsanlar sabırsızlıklarından dolayı Cennetten atıldılar, geri dönemeyişleri de tembelliklerinden. Günahlarının sayısı tektir belki: Sabırsızlıktan atıldılar, yine sabırsızlıktan geri dönemiyorlar.”
-Ütüsüz bir kalakalışın öpücük dudağısın. Bütün arzuların şelalesin akıyorsun ta bağrımdan.
-Dayanacak susku yok.Dev kazanlar içinde devinim olan kabarcıkların var. Damlaların karıştı bu aşka. Bu aşkın ıslanmışlığı, uslanmışlığı, usu çürüten yanı bitmez.

Saflığım saf tutmuş tutku seccadende. Mistik güzelliğine, aşkı büyüten derin menkıbelerin var diye belki beni hep Şems tutarsın diye sevdim işte.
Aşktan gitmenin ârâfında gönlünün rafındaki kitapları okudum.
-Okunmamış sözlerin var,dokunuyor bağrımda. Hiç kimseye söyleyemediğin sözlerin var, tozlu cümleler arasında kaybolmuş.
Vav halinde bekleşiyoruz “elif “ güncene. La deme bana sakın.
-Ben var; ama benden kalan sen yok.
-Lütfünü ilmi akışlara çeviren pınar gözlerin yok. Derinlere akmak isteyen filmi sözlerim. Ya da felsefi hayıflarım var kimsenin anlatamadıkları üstüne su olmak.Suyun üstüne su yazmak.