Hayrettin Taylan Şiirleri - Şair Hayrett ...

Kayıp özlemlerin dimağında gezerdi adın. Yadını besteledim şansıma. Huyun ve şuurun buldu yalnız kaldığım uzak kalışları.
…:Ben kaldım
…:Benden kaldın
- Belkilerin sihrinde utulmaz kuyulara atıldım. İçinde sen olan sularla ıslandım.Kabarcıklar tek soru sorabiliyordu.
…:Bir soru,bin cevabın künyesine yazılmış.
…:Sordu kabarcıklar: Onu sevmek ile onunla sevmek,onun da s eni sevmesi arasında sevmeyi sevmek ne kadar berraktır..

Ateşi yakan ateşin önündeyim hayallerimi ısıtıyorum
Gönlünün yakamozları vuruyor üşüyen sensizliğime
sevginin en tanıdık cennetinde, Kevserler nemli gözlerine buhur sunar
hazların atlasında her damlan kent olur, sen olur ısınır kürem
Her kalpte küresel yalnızlıklar,nadaslar,paydoslar üretirken
Senin nemli ve benli yağışlarında huzura yelken açmışım bir kere

s

Eskimemiş umutların iksirlerine nabzımı verdim, bedeli sensizlik olan bir yaranın aranan ve yüreği acılarla tarananın ehli muhterisiyim.
Göğsümün hüzzamlarında çalınan yaşanası iklimimsin, sol yanım hep kış kıyamet ve sen benden gittikten sonra.
Üşüyen gecelerimde, yıldızlar kapatır sensizliği, ay okşar kara yaralarımı, sessizlik siner yalnızlığıma,sevdanın cürümüyle ruhun kürleriyle yaralarıma yeni ilaçlar sunar kalırım bir halinde.
Diğer hallerini, unuttum; ama hangi acıklı filmi izlesem, hangi hüzünlü şarkıyı dinlesem bir sen depreşir ölürüm oracıkta.Neden yoksun,neden o ağlayan,o sızlayan, o yüreği kanayan ben oluyorum.Bütün acılar beni senin aynanda taratır.Neden bu sen yansıması hep derinden derinden.

Hiç Su

Hayrettin Taylan

Her şey geçmiş gibi hepsi birken boş
Geleceğim gördüğüm her şeydim

Hasret Kaldım/ Sende Kalmanın Sonsuzluk Sınıfındayım

“Hasret kaldım gülüşüne
O sıcacık öpüşüne
seviyorum değişine
Hasret kaldım hasret kaldım sevgilim

Ayrılığın tütsüleri gri geceler gibi yalın şiirden öte gözyaşları sunmaya başladı. Gözyaşlarım aya damladı, yakamozların serenadıydı hüngür hüngür ağlamalarım.Yıldızlara baktım gece 3:35 olmuş, acılarımın senaryosunu oynayan bir film izliyorum.Yıldız,hadi uyu diye uyarı bulundu git yıldızın belki bir gün gecene gelir.Çok hasretlik çekiyorum ki denizlerimizdeki yansıma hüzünlerimin silueti belirgin.Bir türkü de kurtarmıyor geceyi. Fotoğraflarını alıyorum kucağım hani annesini özleyen bebeklerin annesinde bir parçayı kucağına aldığı gibi.
-Ya Rabbim bir kula bu kadar çok hasret çok ağır geldi.Asi olmuyorum ; ama ben de Yakup değilim.Dünyada Yakup bir taneydi.Şimdi çağdaş Yakup gibi yaşıyorum.Bir gün belki aşk kervanı geçer de seni bulur getirir bana. Meryem’in gözlerinden medet umuyorum.Gözler çağırır aşkları,kutsanmış gölgelerde ciğerini közlüyorum.Eğişime uğramış yüreğimizin can kırıklarından gitmelerin ama bebekleri doğuyor.
-Hani seni bebeğin nerde? Hani ismine kitap yazdığım bebeğin nerde?
Hani kocaman bebeğin ben nerdeyim? Hangi bebek,beni ağlatır biliyor musun? Ben hangi amaçların, hangi özlemlerin,hangi sensizliğin babasıyım.Yüreğimi okşadıkça hüzünlerin yelleri,savruluyorum gözyaşı göllerine. Sabırla aşk da elbet tutacaktır sözcüklerimizin balıklarını. Oltam da yok, bakışlarımdan geliyor balıklar.Biraz da balık hafızalı değilim demek ondan da olabilir. Baksana hiçbir şeyini unutmadım gülparem.
-Acep ölseydin diyorum,ölümüne alışmak sanırım daha kolay gelirdi.
Benden ölmene alışamadım ki.Yüreğimde boylu boyunca cesedin var.Mumyalanmış her şeyin, gülücüklerin, yankılanıyor duvarlarda,yemeklerinin lezzeti kaplamış mutfağı,sen senfonisi,sen resitali,sensizlik krampları…

Bekleyiş yazıtı olduğumda akmıyordu damlaların
…:ve susturulmuş özlemlerin kavında kahin oluyordum sana
-yazılmamış bir aşkın sihrinde kaim kentini arıyordum ürecimle
…: göz yaşı halaylarına travmalar süzen sol yanıkların sülünü değilim
Tutundum,tutuldum, yaranın seri aşk katilliğine
…: kendi aşkını vuran son seri katiliyim

“Ah ile zar etmişsen bir kere dolduramazsın yerini kalbim gitmiştir fecre
Ya dönüş yoksa ebediyete
gözlerim görmese de olur”

Sevgi yumaklarıyla örülmüş bir masalın orta yerinde gidiş yıldızına sırtımı,sırrımı içindeki güleçlere bileyerek,dönüşsüz kayıplara sobelendim.
Simurg gözlerindeki nefretin ederi kadar etmeyişine kaniler bağladım. Sen fazlasın, kutsal vefayla seni sürgün yüreğimdeki yara kabuklarının üstüne konan tutku tozu olmaktan alıkoydum.

Gelmelerle örülmüş bir günün duvar dibindeyim
Hüznünün badanasını yapıyorum ali gelişlerle
sensizliğin kırlangıç fırtınasındayım her dem senden bir es bekledim
uzak bir kentin kasırgası sözlerinden medet umdu umurum

yitirmekten korktuğum yetim güncelerin gün ortasında gece kavli

haziransa gözlerine bakmak zina mı bennara



üşümüşlük kendini ısıtıyordu özlemin magmasında
bir haz’iran ışıltısı görünen sen