Hayrettin Taylan Şiirleri - Şair Hayrett ...

Muhtaç Olduğum En son aşkta…

Hayrettin Taylan


paylaşım faylarında en büyük günahlara senle yazılmak

Neden Saçların Beyazlamış Şair


“Neden saçların beyazlamış arkadaş
Sana da benim gibi çektiren mi var
Görüyorum ki her gün meyhanedesin

Sen kal, bekle yarım kalmış alınganlıkların allarında biraz pulların dökülsün yaralarım üstüne.
Sen kal, kalmasın sırlar yokluğunda. Ayaz gelişler akacak... Akacak, cinnet geçiren kaygılı limanların bensizliği. Hileler açacak bir ömür törpüsü gibi çıkmaz sokağında…
İnceden inceye kalışlar yağarken bir kadının sunaklarına. Adınla yazıldı, yıkayıp yıkayıp silemediğim anların aynasında kırıldım .Kırık yansımalarda birisini sevdim.Hemen sensizliğimi zehrini akıtan gecelik bir yılan gibi süzüldü koynuma.Beni senlikte ısırdı durdu gece boyunca.
Günahlar, fikrimin Kalvenizmli sırlarına çare olmuyor bile.Tenine düşen ateşi, gövdeme çarpan kıvılcımlardan yoksun bırakılışların ecrinde yakılmak suç mu ki? Aç gözlerini aç,gözbebeklerin eriyen beni biraz özetlesin.
Bir rüyadır gördüğümüz,uzak kaldığı sonsuzluk denizinde,dalgalar,halkalar, çalkalar susamaz. Ayrılık teknesin içinde, Yunus oldum,
Biraz su, biraz kitre,biraz affedilmesi zor suçlar, yürek yanığı banilik ve susmak senle.

*Umarsız vuslatin saati gibi kurulmuşsun yüreğimde. Her dem sensizliğin zili çalar, uyandırır ya acılara ya özlemlere, ya gelişine ya da gidişine.

-hiç etmiş bir hiçlik sokulur umur kıyıma.
*Hoşluğun hoş gelmişliği ıslatır. Islanır, uslanır dururum.

Tanımsız serzenişlerin dibinde aşka kaya olup damlalarının serpilmesini beklerim.Düşlerim gebe kalmış gamlarına. Kürtaj edilmeyecek büyümüş içimdeki sensizliğin içsel çocuğu.

Yagmurla geldı gunlerin, damla ile gitti.
Sana her gelişimde ıslandım, her gidişinde hem ıslandım he uslandım.Uslu bir çocuğu oynadım aşkın benim oyuncağımken.
-Aşk sütünden kesilince ikimiz yerine zırladım sevgilim.
Acılarımı telaffuz edemediğin kalakalışın yaramaz yariyim. Dağıtıyorum her şeyi, en çok da sensizliği.
-Ulennnnnnnnnnnnnnnnyyyyy Cüneyt Arkın ‘ın benim.
-Ulenyyyyyyyyyyyyyyyyyy nasıl gelmezsin? Nasıl dönmezsin?

- Dokundun bütün dokunamadıklarıma, soyut özlemler girdabında.

“Can gerçek
Canan gerçek”
bütün gerçeklerin reçeline şeker olmanı bekledi aşk ve kısmet.
İspatlanmış bütün sevgilerin dilinde kitap oldum, beni aşk okudu.

'o kendini biliyora bilindik bir ithafname'

seni duymak için beni duymayanın sağırlığı geçmeli
hala o bana sağır ve gidişlerim lal
Ölü y0rum ben.duyumsa anla beni
çığlıkların anal dönemi emmiyor ruhumun ebişleri

Hangi sensizliğe lâ mührü vursam illa da sen diyor yüreğim. Oysa
sevmenin suçu yok, yokluğun soğuk mevsimler savuruyor. İklim ile ilim arasında farklı mecralarına banıyor meramlarım.
Kaçmak istedikçe sende kaldım her şeyim.Sana bağımlı bir tinerci gibiyim. Sensizliğin sokağında kendimden ve senden geçişisin bütün perişanlığında ders görüyor hallerim.
*Yenildim işte! Giderken dökülen damlalarını suçu yok.
*Yakıldım işte! Giderken hüzünkar bıraktığın bakışının suçu yok.
En mutlu insan, gönlündekiyle günlerini yaşayandır. Ben şimdi mutluyum ama mutsuzluğumuzun. Düne dönmeyen hangi dünyanın yörüngesinden fırlatıldın uzay hoşluğuna. Neden yoksun s’amanyolumda. Nefes nefese kaldığım ve nefsimle nefesiz kaldığım ali cenap günlerin içini neden boşaltın?

Ölü Bir Alfabeyim Yüreğinde

- Harflerin bir bir ölüyor


Yok şehrin sonrasında aşkı emzirdi giden sevgili.Hangi virane sokağa girsem aşkın aşk köpekleri peşimde ulur. Ben kendi aşk dağımın kurduyum. Ben kendimce sever, kendimce yaşarım. Bir şairi sevmek zor, bir şairin olmak zor. Onun bilinç ile bilinçaltı arasında farklı volkanları var.Hisleri yeni bir depremin güncesi.Ve ruhuna sahil güller hep vardır. Karışık faylarından aşka çıkan hevesleri var hayata.

saklı kentin gelmelerine ithaf...

Terk edilmişliğin elçisi olarak geldim kentine
Hicranın hicretlerini aklayan yaralı son yaralıyım
Minyatür bir kelebeğin güneşe ölümü anındayım
Sinemde sensizliğin tohumu var beni ekmeye geldim