Şimdilerini çıkar sandıktan nerde sadıklığın diye sorma gözlerim sana yağarken.
susar ağlarım
küser ağlarım
bekler ağlarım
cevapsızlığım budur diye .Bu yüzden meçhul sonların ortasında bağırır tutkularım.Ben sevmenin beni sevme güneşiyim.Karanlık yok sevgimde.
İnsin ayrılık.Git benden ayrılık. Dilenme benden.Benden sana ekmek yok.
23.23.2010
Zaloğlu Rüstem gibi yıkılmazlarım var. Hz.Hamza gibi yenilmezliklerim var. Halit Bin Velit ,Selahattin Eyüp gibi,Köroğlu, Donkişot, Batalgaz, Balakgazi, gibi yenilgi yüzü görmediklerim var.
*Onların kılıcını ilim, fikir, sanat,aşkla taşıyorum. Hiç yenilmedim, hiç kesilmedim senin dışında.
On sekiz bin alem gezindim.Bütün güzellikleri gördüm, yaşadım, dokundum, onların ruh, ten, dil kitabında okundum.Onca güzelliğe, güzellere öğretmenlik yaptım.
umut kanaviçelerini astım gölgende büyüyen güle
yaslı dikenlerini bahtıma süs olarak işledim
gidişin puslarında duruşumun hisleri sislerine alıştı
mevsimlik musonlara fısılda meselsiz aşklarımı
Ufukların şiddetine varınca gözlerinin göstergesi mimlesin
İçimde seninle künyesi uzayan kavuşma kavmine yazdır
23. 23. 2010
Olasılık kaderi sırtlayıp gidiyordu yüreğimin uçurumlarına kadar.
Körkütük kalmışım sevgilim. Kederin yıkamadığı dev bir adam olmuşum üstüme hisler çökmüş. Damlaların eritmiş vicdanımdaki lekeleri kalmışım en tanınmış sende.
-Kalbine girmenin şifresiz sevilerini bekliyor mecalim. Ağzı açık hayallerin ırmağıyım. Akıyorum sensizliğin her zerresine.
Hiç büyümemiş bir çocuk yüreği gibi sevi kumbarana senden, benden bir şeyler atıyorum. Bir vuslat bayramında sana elmalı şeker alacak birikmiş hasretlerim var korkma be kadın !
- Ben Yok Oluyoi t
-İksirsiz yaşamın pullarına yazılmış bahtım.Allanıp pullanan sensin.
Bulutların nefesi arasında yıldızları heceliyorum gecelerin adına.
-Y/ılgın mazinin tam ortasında kan şekerim düşüyor, tadına karışıyor hayallerim.Kendime gelemeyişin ifritlerinde ateşin suyundan içiyor kederim.
Dağıldım, dağlarımın üstüne ben dağı yüceldi.Orda dağıldım.Dağlandım,ama bağlandım sana. Dağılan parçalarımı topluyorum, direnen sevgin.Çok güçlü sevgi tohumları ekmişsin ki benden çıkmıyorsun.
Merhemsiz, neşter değmemiş gidişlerini,geçemedim. Tene yakışmış inci hayallerimin bilindik bilinçaltlarında sene varmanın senesi dolmamışken gelmenin yollarını asfaltlıyor dualarım,özlemerim,seni sen kadar isteyen benim..
Günlerin gülleri üzerine helezonlar çiziyorum, başladığım(n) noktaya dönüyorum. Düşünüyorum, düşündükçe seni bıraktığım en son noktada buluyorum üç noktalara nota veriyorum …
Ve asi olmadan asilce yaşıyorum yalnızlığı.Asi olmak, asi gibi çağıldamak başka aşk topraklarında bana yakışmazdı..
Nedenleri, niçinler satarak aşksızlığın tüm imlerini alarak geliyorum yeniden sana.Kendime ve sana dair metinler yağdırıyorum,imlası doğru,,ilgisi ilgililerce onanmış ve bensizliğime paraf atan her imzanın mürekkebinde ıslanıyor hala yaşıyor olman.
gidişin yağmurlara sızı dersi verdi
ne zaman özlesem damla damla sen
ne zaman yağsam s’ellerin yarışır
Gidemeyen hislerin varmış
‘ sus’! biraz beni yağdırsın aşk
sus! biraz aşkı ıslatsın aşk
23.23. 2010 * Gındırlanmak( yuvarlanıp gitmek)
Gözlerin düşlerimi savurmuştu bakışsız güncelerine. Güne gün olan ruhsuz akraların el aziziyim.
-El’aziz’e gidemedim. Yoktu aziz hatıraları.
Ay gecelerinden yoktu; ama geceyi aya çeviren yüzün vardı.
Ellerin beni sıcağından yüreğini avuçladı. O an soluğunu çekmişti yaşanmışlık. Anların hülyasında gözlerine bakamıyordum kalakalmıştım.O, gözlerine alışan alışagelmişliğim,sonranın veda korkusundan,zayilerini sensizliğin ışığına sundu.
Yalnızlığın suni bahçesinden gül kopardı kendisini.Laleler attı önüme hayat.Bir ilk baharla yetinmek içinse gül ağladı, sevdası kurumadan ve kavuşmanın reçeli yapılmadan.
Hiç kimsenin yaşayamadığı ayrılık davasıdır içimizde volkanlaşan…Atlas gülüşlerin, yeni haritaların somurtularında mutsuz bir dağ yaptı.Dağlanışım,ağlayışına özdeş hatta sensizliğim acılarını çok çok katladı.
Suskun öpüşlerin kanatır,öylesine bakışların ,sessizliğin,birden unutuşun biriktirir içimde ahlar.
Ak güller açar içimde, senin iksirinin kokusu sızar yapraklarına.
Seni benden koparan anların dalları uzar, gitmişliğin leyleği yuva yapar.Tek teselli o işte… Hani belki bir gün bu leylek yeniden asıl vatanına döner.
Ezberlenmiş bir şiirin son mısrası benim, şiiri tümü sensin. Anlamına göre olumlu bir cümleydin severek yaşadığımız günler.
-Olumsuzluğumuzu yakacak, me-ma, değil, yok,sız ek ya da sözcükleri yoktu.
- En baştan mutluluk meşalesini yaktık. Anlamca ve biçimce olumlu cümlelerin yürek cebinde yaşadık tutkuları.
-Bazen biçimce olumsuz cümlelerde olumlu sevgiler yaşadık.
*Sizi sevmiyor değilim.
-Yüreğin sonsuz bir umman sevdanda. yok yok .
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!