Son Limanında Limon Satan Mecnun
Sular sessizliğini alkışlıyor.Senden sürüklenen her kaya ben.Islanmış bir geçmiş.
Sen aşkın denizi,kıyındaki kayalara yazılan ayrılık sözlerimi okumak için her ayrılan
Sahiline geliyor.Ve ben limon satıyorum.Her eve lazım. Her evde mutlaka yüreği yanık birisi vardır.
-Bağırıyorum bugün var yarın yok.Yetişen alır diye. Jargonlarıma geliyor balıklar.
İsrafil, uzun süredir bizim tabiatımızın niyetinde. Yeşil gözlerinle başlatmış ıssızlığının ormanı. Beyaz teninle başlamış aşk toprağın sevgi sonsuzluğu.
-Damlalarınla başlar göller, denizler, aşklar, susamış sevda suyu.
Ben saçlarına dokundukça rüzgar yenilenir, y’eller kıskanır esintimizi. Eser gideriz.Anaç duvarlarını aşar gideriz.Çin Seddi değil seddimiz canına can katan çok anacıl Çerkes bir duvardır bazen aşamadığımız. Olsun, bir yüreğin yüreği anlar can kuzusunun sevda ateşini.Bir meleğin aşk dünyasıyla tanışmasına razı olur.
-Yanlışa yanlışı öğreten duruşunu anlar.Anlar, can kıanlısının hata yapmacağını.Sadecelerini yaşamaya, yeşermeye, aşkımıza cümle oluşunu anlayacak elbet.
-Elbet, naif, aydın, mert, bir yürek olduğumu çıkarsızca geldiğim ruhuna, sevdana, hissel cennetine zarar vermeyeceğimi anlayacak.
-Biz sevda cennetindeyiz, aşkı yaşamaya geldik.
sensiz dolaşan bülbülün “ün” kanadıyım
ruh sayfamın marka yüzünde senin adın
bu yüzden uçuyorum senli uçmağa
uçsuz bucaksız ve sensiz kendimdeyim
yürüyüşlerimin masallarında peri halin melal olur
-Ben bile kendimi anlamazken, beni çok anla, beni çok sev.
Beynimin kozmik odalarında gir. Yüreğimden sana sonsuz sevgiler bulacaksın.
-Onsuzluğu var et sevi izinle.
Kozmik algılar gölgesinde soyunan soyut tümlüklere aşktan giyinik özlemlerini ekledim.
-Yaranın yetimiydim. Yıllarca bir yara üstüne üst benliğimi kullandım.Kırpıntılar beni sana getirdi.
Kurtçuktan Arta Kalan Hangi Meyvenin Adıdır Sevdan
Gözümün görmediği; ama sözlerimin gördüğü uzaklarımdasın.Hissetim seni en yalnız kaldığın sözsüz demlerini. İçinde ağlaşan volkanları gördüm. Sana ait kraterler vardı ay yüzünde. Masum bir meleğim çok masum bebeği gibiydin.
-Sensizliği ancak özlemlerim kaldırababilir.Umudun Tanrıçası gibi uzak durdun hep.
-İçsel bir sevi inanışı için kutsal gizemlerin dilinden, aşk kitabına yazılmamış , henüz bir ömre adanmamış, içli, bir akışın en berrak haliyim.
-Yürekteki derin sevgiye bir gün kavuşmalarımızın inkar edilemeyenlerini ekledim.
'uzaktaki kendi biliyora'
Yüzüm siyahlığın susaçmışlığında, uzak kalmalar, kalıtım olunca üst benimde beni terk etmiyor özcülerin.
İmgelerimin zerreciğinde sana sunduğum her zerre zerrine seciler sıralarken, sen aşkı yeniden rengime hum asil kıldın.
Hazan hanlarında, aşkın zanları misafir kalışımı ütülüyormuş hayat ile sanmak arasında.
Paradokslarımı Sildim Fikri Bağıllardan Bennara
- Hazır gitmişliğin doğum anlarında, imkânsızlık doğdu. Ben imkansız aşklar için yaratılmışım meğer.
-Sırılsıklam olmuş bir aşkı kurutacak yeniden geliş havlum yok.Ki ben can havlimle seni bir ömür beklemedeyim.
Sonrasında yokluğun varlığından daha hoş geliyor.
Baş başalarımızın baş rolündeyim. Telaffuzu bozuk bir aktris gibiyim.
Üç şey seçildi cennetten: Kelimeler, aşk, annelik duygusu. Kelimeleri Adem aldı, annelik duygusu Havva’ya kaldı; ama aşk çok ağırdı.
Şems Tebrizi
Baksana aşkı kimse almamış Azizem.Aşk anonim, aşk yetim, aşk karışık, aşk her gönle alışık,aşk bütün duyguların içinde, dışında.Hüzne komşu, ayrılığa kuyu,can kırıklarına cam, özetsiz,ayrıntısız, sayısız, kitapsız duyulsamanın denklemi.
A’dem’den sonra adamlar geldi; ancak Adem hiçbir zaman gelmedi.
Gülyaranın Meçhul Uzağında Meşhur Vuslatım Kanar
Uzaklar başka uzakları küsercesine uzatıyordu gelemeyişini. Dağlara benzettin sensizliğin atlasında kahve gözlerini.İkisi aynı renk.İkisi de en yükseği, en ulaşılmazı gösteriyordu.
Bir gün gelişini maviye çeviren yunusun gözlerindeyim şimdi.Azize olarak aziz sevgimin gölgesinde gezineceğini düşlüyor düşlerim, düşeşe döş hallerim, ver hasılı cem benden her şey.
Boşluğunda, meçhul hoşluğun aşk adı dolanır sarmaşık gibi sarılamadığımız günler adına.
-Önce Ankara üşür, önce bozkır yüreğin ısınır vuslata. Sonra İstanbul kanar sensizliğe.İstanbul benim sevgim kadar kalabalık.Sığ bir sevgi yolculuğundayım.Oysa koşmak isterdim sana.Bu İstanbul trafiği gibi engeller sıralanıyor.Güven hızım, seni çok isteyişim aracım, algılarım, hislerim, istemelerim, sadıklığım yolum,sen aşkın son durağı.
Yorgun ruhun derin sorgularındayım.Zaman zan altında. Altından yapılmış bir geçmişin yürek tozlarında sen.
-Suskunun iletileri kavuşmuyor. Kavuşamamanın setleri önünde diz boyu aşk.
-Ben’i aşıyor aşk.
Savrulan kader rüzgârıyla eskimezlere esiyor.
-Ben kasırgası hortuma dönüşüyor, camdan yapılmış gönül evinin çatısı uçuyor.
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!