Haykırsam Yüzüne Şiiri - Ramazan Kuzhan

Bu gidiş nereye, girdik dönülmez bir yola
Meydanlar ahlaksızlarla doldu taştı
Unuttuk gayeyi kul olduk akçeyle pula
Kaybetti insanlık kendini yolunu şaştı

Al gülü evde sararıp solarken
Su verir el gülüne çöplükte
Çapkınlık sözde moda olmuş,
Birbiriyle yarışır itlikte, puştlukta

Kalmadı muhabbet, sevgi bu zamanda
Evlilik mi her biri başlamadan bitmekte
Evvelmiş bir nikâhla 60 yıl ahde vefa
Sadakat dersen bağlıdır inceden kıl iplikte

Çıkmışsa eğer bir milletin ar çivisi
Yuvarlanır durmaz, hızla tümsekten
Uçkur dava olmaktan çoktan çıkmış
Kurtuluş yok bu gidişle çökmekten

Döndü sokaklar donsuz pazarına
Namus talan oldu her bir yerden çökmekte
Bakılır her birine ibret nazarına
Kalmadı gözü küsmenin helal ekmekte

Haykırsam yüzüne nice gemsiz arsızın
Ah, vura vura edebi, hayâyı, kutsalı
Unutmuş kendini gelmez ki hak yola
Olmuş ehli küffarın elinde tutsağı

Kalmadı hiçbir özeli, olmuş anadan üryan
Yarışır sosyal medyada nice arsız maskara
İnsanlık mı oda ne, sıyrılmış özlerden
Vursam yüzüne belki gelmez ki astara

Oldu işimiz yalan, talan, hile
Nerde güven, koptu dostluk bağları
Bu gidişle dolmayacak manevi file
Yıkıldı ardın ardına sevgi bağları

Haramla yoğrulmuş artık ticaretin mayası
Yalan tespih olmuş dillerde, çarşı, pazarda
Düşmüş yere, her bir parça olmuş payesi
Kurtuluş yok bilir misin adli İlahi nazarda