Ağla Gönül Şiiri - Ramazan Kuzhan

Niçin geldin bu dünyaya
Ol Mevla’ya kul olmaya
Unuttun bak sen kendini
Daldın türlü hülyalara

Ağla gönül, ağla gönül
Biter bir gün fani ömür

Neyin var ki götürecek
Ahirette yüzün güldürecek
Aldanma dünya malına
Senin hatrın kim bilecek

Ağla gönül, ağla gönül
Biter bir gün fani ömür

Malın mülkün olmuş yalan
Hani nerde ismin anan
Kime kaldı yalan dünya
Gider bir gün her doğan

Ağla gönül, ağla gönül
Biter bir gün fani ömür

Tutmaz olunca dizlerin
Hakkı söylemez dillerin
Huzuru mahşere varınca
Acep ne olur hallerin

Ağla gönül, ağla gönül
Biter bir gün fani ömür

Ne bitmezmiş bu eğlence
Kul olmak varken güzelce
Biter bir gün emellerin
Daracık kabre girince

Ağla gönül, ağla gönül
Biter bir gün fani ömür

Hani anan, hani baban
Var mı bu dünya da kalan
Gider iken son nefeste
Kurtulur Allah adın anan

Ağla gönül, ağla gönül
Biter bir gün fani ömür