Çığlık (gazze) Şiiri - Ramazan Kuzhan

ÇIĞLIK (GAZZE)
Acılar harman olmuş deste deste
İnsanlık ha öldü ölecek son nefeste
Zulüm şah olmuş koşar, iyilik aheste
Çakalı salmışlar aslan kalmış kafeste

Bak, aklını almış kırmızı yuvarlak meşin
Cebine girsin de nasıl olursa olsun beşin
Haberin yok avare gezer âlemde leşin
Bir yudum suya, ekmeğe muhtaçken kardeşin

Ya Rab! Bir feryat ki ne olur sesimi duy
Devir, etti insanı akçeyle pula kul
Bu yol çıkmaz sokak ey gafil gitme dur
Dön bak geriye kendine yeni bir yol bul

Gelin ey! Hamzalar, Ömerler, Halitler
İnsanlık her zamankinden çok sizi bekler
İtlere yem oldu gül yüzlü bebekler
Dar ediyor zalime, Gazze’yi mücahitler

Bir çığlıktır bu, duyan olur mu bilmem
Çiğnendi onurum, izzetim gayrı gülmem
Akar gözyaşlarım hiç durmaz silmem
Ümmet ölmüş yoksa ben mi görmem

Ayrıldık birbirimizden dağıldık dane dane
Dinle ey gafil! Kuran’dır Bu birliğe tek çare
Ümmet olmuş lâlü ebkem, zulme biçare
Unuttu bak kardeşin ne çabuk seni Gazze

Sanma ki gece gündüz demez gülerim
Kor ateşlerde yanar kül olur ciğerim
Yarın huzurda konuşunca günahkâr dilim
Bilmem ki acep ne olur mizanda halim

Bir feryat ki ol demde durmaz ağlarım
Biçare gönlümde karalar bağlarım
Yuvasız kuşlar gibiyim daldan dala konarım
Baş kaldırdım zulme gelsin diye baharım

Ramazan KUZHAN
04.04.2024