Hayat Işığım Şiiri - Halil Kumcu

Kelimeler anlamını yitirdi,
Sana vurgun, sana hasretim.
Öyle ıssız, kimsesiz, çaresiz,
Sen yokken eksik, viraneyim.

Sol yanım, yarım, kanayan yanım,
Bir hiçti kalbindeki ben senden önce.
Hayatta dilediğim tek dilek, ilk aşk,
Yaşamıyordum, yoktum ki senden önce.

Bu günüm, yarınım sensin, meleğim.
Aldığım her nefes sana tutsak.
Yakıp kavurur bu kor yüreğimi,
Kalbinin en kuytu yerinde unutulsak.

Hadi gel, tut ellerimi, yanalım mevsiminde,
Ateşine düştü düşlerim, ruhuma cemre.
İyi ki varsın, iyi ki doğdun, hayat ışığım,
En güzel günlerimsin, sığdıramam ki bin ömre.

Bitmesin bu rüya, sönmesin ışık,
Gözlerin ruhuma üflenen bir nefes.
Sen varsan cennettir bastığım toprak,
Gitme, kalbimde dursun o eşsiz ses.

Şimdi her saniyem seninle güzel,
Solan düşlerime can verdi bu sevda.
Sığdıramam seni bir tek ömre ben,
Ölüm bile edemez bize veda.

Şiirden geriye kalan satırlar:

•İlk aşk, hiç bitmeyen bir başlangıçtır.
•Her günüm, seninle anlam kazanır.
•Özlem, en sıcak ateşi en soğuk kalpte yakar.
•Sevgi, yalnızca var olanı değil; yokluğu da aydınlatır.
•Hayat, senin varlığınla tamamlanır.

15 Ağustos 2021 / Pazar / Ankara