Nur Işığım Şiiri - Hüseyin Ali Kınaç

SONSUZ NUR IŞIĞIM

Ey küllenmiş kalplerin nuru
Ey merhametlilerin en merhametlisi
Asırlar sonrasının bile en sevgilisi
Ay vurgunu gecelerimin nuru
Sosuz nur ışığım ne olur merhamet eyle

Adının gectiği meclislerdeki serzeniş
Ağızlarımızda salavati şerifeler
Kıpır kıpır çarpan yüreklerde özleyiş
Ey ay vurgunu gecelerimin nuru
Sosuz nur ışığım ne olur şefaat eyle

Varmı sevgililer sevgilisi diye anılan
Göz yaşlarıyla ismi salavatlaşılan
Asırların bile engel olup unutulmayan
Ay vurgunu gecelerimin nuru
Sonsuz nur ışığım ne olur ümmet eyle

İsmi güllerle gül kokularıyla alılan
Anıldığın ortama insana huzur bıran
Gel ey vahdet;in gülü
Ay vurgunu gecelerimin nuru
Sonsuz nur ışığım kendine komşu eyle

Ey şefkati sonsuz son peygamber
Koca bir ümmet sendet medet bekler
Kulluğumuz yaradana öyle zayıf ki
Ay vurgunu gecelerimin nurlu ışığı
Sonsuz nurunla ümmete şefkat eyle

14.03.2013
Hüseyin Ali KINAÇ