Mevsim hazan dır
Güneş doğmaz dünyama
Gecenin ayazı
Hasreti yorgan gibi üzerime çekerken
Meraklı bakışlarım yolları keser
Gözlerimin bahtına
Heybeme aldığından fazla duygu yüklemişim ,Zila!
O yüzden gözlerim parçalı bulutlu
Diğer adı rahmet olan
Sağanaklar boşalacak birazdan...
O bakış hüzmesi bir ömre sığmaz
Beni benden alan hâldi gözlerin
Beklersin güneşin bir türlü doğmaz
Öylece ufuğa daldı gözlerin
Ne güzeller gördüm böyle salınmaz
Sabah seherinde öten bülbülüm
Senin de vuslat-ı hazanın mı var?
Lale bahçesinde açan sümbülüm
Vuslata ermeyen yürek oldu har.
Ne geceler biter ne gündüz geçer
Hüzme hüzme derinlik
Gizlenirken gözlerime
Nur kırıntıları
Belirir bakışlarımda
Her sabah yeni bir ödül
Ömrümün kanayan dinmez yarası
Gönlümü umuda salanım sensin
Yanıyor içimde işte burası
Gönlüm harman yeri talanım sensin
Gezdim Bu alemi seyran eyledim,
Köle pazarında nefs satanlar gördüm.
Dolu mu boş mudur diye sormadan,
Doğru ya yanlış katanlar gördüm.
Dostluğa önem yok üzen üzene,
Öyle şeyler geçmeli ki artık aklımdan
Ne kalem derletmeli,
Ne kâğıt umut etmeli,
Acıyı yazacaksa, mürekkep tükenmeli.
Dalıp Bursa'nın yeşiline,
Vurup Efkârın ince beline,
Harmancık ilçesi Çatalsöğütten
Doğancılar köyü bize bakıyor
Büyükten küçüğe kalan öğütten
Yiğidim doğmuşta selam çakıyor
Emre konmuş adı sevgi niyazı
Gül dalında bülbül idim a dostlar
Gülüm bana ben gülüme sevdalı
Kör bir kurşun yaktı beni a dostlar
Bundandır bülbülün güle feryadı
Dal yapraya sordu gülüm nerede?
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!