Hasretin Baharı Şiiri - Yücel Özkü

HASRETİN BAHARI
Gitmeyi sen anlat,
Ben, kalan sessizliği dinleyeyim.
Giden sen değildin;
İçimde bir mevsim göç etti.

Beklemek değildi yoran;
Adını gecelere nakşetmekti.
Her sabah bir yaprak gibi soldum,
Her akşam sana döndü içim.

Meğer aşk, sisler içinde bir köprüymüş;
Geçen, gölgesini ardında bırakırmış.
Dönenin avuçlarında hüzün kalırmış,
Sessizlik, adını usulca fısıldarmış.

Bir selam kaldı herkese;
Sana kaldı hasretim.
Kavuşmak nasip olmasa da,
Sevdam, hasretinle yeniden bahar olur.

YÜCEL ÖZKÜ
16 Temmuz 2026/14:28