Haşim Kalender Şiirleri - Şair Haşim Kal ...

İkimizi gönül denen o arsız
Taştan taşa çalmadı mı yıllardır
Bilemem ki suçlusu kim, kim hırsız
Diyen vebal almadı mı yıllardır

Gel ederdi can evinde özleyen

Yarası döşünden bayrak elinden
Sarılmış toprağa yatıyor Mehmet
Şehadet sinede Allah dilinden
Vurulmuş güneşle batıyor Mehmet

Anasına demiş gelemem diye

Sarı altın o kapının
Işığında sönük kalmış
Halk kara taştan yapının
Etrafından dönüp kalmış

Nardan kaçan nur yolundan

Ölüm bir keredir yokluğun her gün
Verdiğin acıyı düşündün mü hiç
Ağrısız ateşsiz dıştan gördüğün
İçimde sancıyı düşündün mü hiç

Aşığa can veren aşkıymış meğer

Asker olup gitmezseniz doğuya
Ahkam kesme biliyoruz kardeşim
Mesken tutmuş üç beş soysuz dağı ya
Demir olsa deliyoruz kardeşim

Deli sandın vatan için gideni

Gönül hanesine bakıp gözettim
Basköşede durur nazli yar mola
Hasreti içimde yaktım köz ettim
Sızlıyor yüregim yagan kar mola

Zamana bıraktım ilaç olacak

İçin yanmadı mı çekip giderken
Var git yolun açık bahtın ak olsun
Gönül taşlanır mı sevda güderken
Sevgisiz dünyada seven çok olsun

Gölgesinden kaçar sevdadan kaçan

Ağ oldu hasret yolu çırpındıkça söküldü
Uzadı kısalmadı varıldıkça sevdiğim
Kaderdi yarıştığım elim kolum döküldü
Engel oldu salmadı sarıldıkça sevdiğim

Vuslatın özlemiyle yaralı yürek kanar

Karlı dağın başında kardelenler açıyor
Sümbülleşmiş koyakta yurda koku saçıyor
Riyakâr arayışlar enkazından kaçıyor
Duamızda konuksun yolunda yolcu bizler
Çektiği acıları bayrak sevgisi gizler

Kara talih gölgem oldu peşimde
Kaderimi yazamadım sevdiğim
Okşarken hayalde başı döşümde
Beliğini bozamadım sevdiğim

Sadakatmiş meğer sevdanın başı