Haşim Kalender Şiirleri - Şair Haşim Kal ...

Kalbinde konuk idim kalkış zamanı geldi
Hangi yana yürüsem hep sana yetiriyor
Bağban dedim bağına şu gönül bakıp güldü
Dalınca hayallere alıp ta götürüyor

Ne söyleyip ne etsem efkârımı silmiyor

Aç nefsimin Züleyha’sı düşüncemin Yusuf’uyum
Dünya âlemin zerresi, içinde zerrecik suyum
Aciz dersen bin kereyim, karşı koydum kurallara
Nefsime sor ki: dahası, kralların korkusuyum.

İki bin yediye kurbanla girdik.
Bayramın izini bulamıyorum.
Düşmana sarıldık dostları yerdik.
Türklüğün özünü bulamıyorum.

Ayak altı oldu İslam alemi.

Alın terini yer lokmalarından
Kıt kanaat yaşar zorlanır işçi
Patronun tepeden bakmalarından
Eğik başı ile horlanır işçi

Bir sohbet kurulur işçiden, işten

Noldu gözleriyin yaşı kurudu
Ağlayan mı öldü ağladığın mı?
Hani yüreğinde yanar korudu
Dağlayan mı öldü dağladığın mı?

Sinemde sevgili bu derin yara

Gülden yana yol göründü
Çağırana gitmek lazım
Dünya varlığa büründü
Verene şükretmek lazım

Kul o yolda toz olmalı

Ellerim koynumda êlin koynunda
Seyredip yar diyen yar mı beklersin
Ta galu belanın yükü boynumda
Haramla gönlümde yer mi beklersin

Bu can emanettir sahibi ister

Sessiz ıssız gecede ezan ile uyandım
Seyre daldım etrafı pencereye dayandım
Kulun acizliğiyle bir görene ayandım
Apartmanlar arası üç beş kişi belirdi
Daveti duyulsaydı mutlak binler gelirdi

‘Ol! ’ dedin oldu âlemler
Her şey Sende her şey Senin
Seni anlatmaz kelâmlar
Her şey Sende her şey Senin

Lâyık gör bizi kulluğa

Yanan yüreğine kar olacaktım
Nar oldum bilmeden elimde değil
Güçsüz takatsize fer olacaktım
Şer oldum bilmeden elimde değil

Halimi sorarsın gelen yazıda