Haşim Kalender Şiirleri - Şair Haşim Kal ...

Elinde asası başında puşi
Eğilmiş yollara meydan okuyor
Çizik çizik yüzü dik durur başı
Gülerek yıllara meydan okuyor

Dağı omuzlamış bükmüş belini

Dost haber göndermiş can dese ne ki
Yer ister yürekte kul değil midir?
Yanmam için yeter her bir seneki
Uymaz meziyetler zül değil midir?

Yetimlik rütbedir biz inanana

İstemem ağlaman beni avutmaz
Sen gül ki gül açsın gönül bağımda
Dünyayı verseler yerini tutmaz
Gel ki keder kaçsın gönül bağımda

Zamanı, durdurur avutur sandım

Bu cefayı dost edermi dostuna
Kurduğum hayali öldürmeliyim
Dağları toplayıp yıktın üstüme
Belki doğrusu bu kaldırmalıyım

Canın canım dedim sana başlarken

Güzel aşk atıyla gönülden gezer
Dağlar siper oldu sakladı onu
Sevda tek taraflı seveni üzer
Gönlüm her seherde yokladı onu

Nevruzda, sümbülde kokusu gelir

Cehalet karanlığı mil çekerken gözlere
Zalimin gölgesinde çürük girer özlere
Duğuşu suç görülür ölüm güler kızlara
Dayıya gitmek için sevinir süslenirken
Kan ağlardı analar ağıtlar seslenirken

Bir canımsa kurban olsun
Alsanda işe yaramaz
Bırak gözlerimi dolsun
Silsende işe yaramaz

Hançer vurdun sol yanıma

Ansızın kapını çalar açarsın.
Gel edersin geldi gibi görünür.
Yalan bilmez sahtelikten kaçarsın.
Zaten yoktum sildi gibi görünür.

Ben yanmaya o yakmaya alışmış.

Tek damar iki yürek ayni cana atıyor
Geçmişin gölgesinde hayallerim yatıyor
Dalgalı aşk deryası ümitlerim batıyor
--Seni sensiz yaşamak imtihanım sayarım
--Ağlarım ağlıyorsun benliğimde duyarım

Yarası döşünden bayrak elinden
Sarılmış toprağa yatıyor Mehmet
Şehadet sinede Allah dilinden
Vurulmuş güneşle batıyor Mehmet

Anasına demiş gelemem diye