Baba düşünür evladını
Gece gündüz hâlâ yanını
Evlat düşünür evladını
Unutur çoğu zaman anasını
Baba yüklenir dağ misâli
Babam.
Bir evin direğiydi o
Biz büyürken o ezildi
Kıymetini anladık ama
Çok geç kaldık be babam.
Geri gelmez gördün mü geçen günleri
Bir nefes uğruna tükettin ömrünü
Nazlı gençliğini rüzgâra verdin
Dünyada ölümden başkası yalan.
Ahh…
Gecenin zifirine adını yazdım
Silinmedi…
Ne sabah sildi, ne de ölüm korkusu…
Sen gittin ya…
Ben içimde kaldım…yâr
Kaderin oyunu bu, yazılmış alnımıza
Kaçsan da kurtulamazsın gönül yazgısına
Adımı sildim desen kazınmış ruhuna
Bir gün bana döneceksin… ben de eminim
Gözleri beni yaktı
Sevgisi içime aktı
Öyle güzel güldü ki
Aşkı gönlüme çaktı
Bir bakışı derman bana
Adı düşer her duama
Bir bakışta “abi” dedi, sustu kelâm
Yedi yıl gizli kaldı içimde sevdam
Her akşam yolum düştü aynı yerden
Bir pencere açılırsa gülerdi sevdam
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!